Zofia Nasierowska


Zofia Nasierowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Z. Nasierowska, Portret Jerzego Waldorfa, 1968 Grób Zofii Nasierowskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Zofia Nasierowska, Zofia Nasierowska-Majewska (ur. 24 kwietnia 1938 w Łomiankach, zm. 3 października 2011 w Warszawie[1]) – polska artystka fotograf, specjalizująca się w fotografii portretowej. Uhonorowana tytułem Artiste FIAP (AFIAP)[2].

Spis treści

Twórczość fotograficzna i edukacja | edytuj kod

Zaczęła fotografować w wieku siedmiu lat, a jako jedenastolatka wzięła udział w swojej pierwszej wystawie. Była uczennicą swojego ojca, fotografa Eugeniusza Nasierowskiego. Później uczęszczała do technikum fototechnicznego, ukończyła studia na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi.

Miała na koncie wystawy w kraju i za granicą oraz nagrody na międzynarodowych wystawach, między innymi w Budapeszcie, Karlowych Warach, Glasgow, Londynie, Sztokholmie.

Twórczość fotograficzna Zofii Nasierowskiej obejmuje krajobraz, reportaże, ale przede wszystkim portret. Była autorką zdjęć znanych ludzi ze świata teatru, filmu, sztuki, kultury. W latach 60. i 70. XX w. fotografowała się u niej duża część polskich artystów i intelektualistów. Wykonała portrety takich artystów jak Beata Tyszkiewicz, Krystyna Janda, Jerzy Kawalerowicz, Anna German, Roman Polański, Tadeusz Konwicki, Anna Jantar, Piotr Fronczewski, Gustaw Holoubek, Irena Jarocka, Irena Santor oraz wykonała portrety rodzinne Kaliny Jędrusik ze Stanisławem Dygatem, Wojciecha Pszoniaka z żoną, Krystyny Cierniak z Januszem Morgensternem czy Krystyny Zachwatowicz z Andrzejem Wajdą oraz wielu innych. W tym czasie jej fotografie były publikowane na dziesiątkach okładek tygodników: „Filmu”, „Ekranu”, „Zwierciadła”, „Przekroju” oraz „Kobiety i Życia”. Portrety w jej wykonaniu cechuje staranne oświetlenie i odpowiednie ujęcie modela, nieco idealizujące człowieka stojącego przed obiektywem.

Po trzydziestu pięciu latach pracy zawodowej, ze względu na chorobę oczu, przestała fotografować.

Od 1956 była członkiem ZPAF[3]. Uhonorowana została tytułem „Artiste FIAP” nadanym przez Międzynarodową Federację Sztuki Fotograficznej[2].

Zmarła 3 października 2011 r. w Warszawie, pochowana została na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[4].

Życie prywatne | edytuj kod

Od roku 1960 była żoną reżysera Janusza Majewskiego. Mieli dwoje dzieci, Annę i Pawła[5].

Twórczość pisarska | edytuj kod

  • Fotografia smaku, czyli 24 obiady dla początkujących i zaawansowanych, 2002, Wyd. Prószyński i S-ka, ​ISBN 83-7337-245-8​ (z Januszem Majewskim)
  • Fotonostalgia. Znani i lubiani w obrazie i anegdocie, 2003, Wyd. Prószyński i S-ka, ​ISBN 83-7337-495-7​ (z Agnieszką Osiecką)
  • Gwiazdka wielkanocna, 2003, Wyd. Prószyński i S-ka, ​ISBN 83-7337-543-0​ (z Anną Klarą Majewską i Januszem Majewskim)
  • Trzy podróże, 2005, Wyd. Prószyński i S-ka, ​ISBN 83-7469-158-1​.
  • Święta wielkanocne. Przepisy i obyczaje, 2007, Wyd. Prószyński i S-ka, ​ISBN 978-83-7469-487-2​.

Nagrody i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Zmarła Zofia Nasierowska – fotograf polskich gwiazd. gazeta.pl, 2011-10-03. [dostęp 2011-10-03].
  2. a b Elegancja Zofii Nasierowskiej, 24 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-24] .
  3. Związek Polskich Artystów Fotografików, 24 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-24] .
  4. Polskie gwiazdy na pogrzebie królowej fotografii. fakt.pl, 2011-10-13. [dostęp 2011-10-13].
  5. Królowa i jej gwiazdy - kobieta.interia.pl, 24 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-24] .
  6. M.P. z 2004 r. nr 12, poz. 188

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zofia Nasierowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy