Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie


Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie (ZPPO) – organizacja zrzeszająca pisarzy polskich na uchodźstwie, założona w 1945 w Londynie.

  • Prowadzi działalność kulturalną i wydawniczą (publikował m.in. opracowania Literatura polska na Obczyźnie pod red. Tymona Terleckiego)
  • Organizował pomoc materialną dla pisarzy
  • Od 1976 wydaje czasopismo „Pamiętnik Literacki

Spis treści

Przewodniczący | edytuj kod

Przewodniczącymi ZPPO byli:

Nagroda literacka | edytuj kod

Nagroda literacka przyznawana jest od 1951 roku. Laureatami byli m.in.:

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W 1988 r. za książkę Isfahan miasto polskich dzieci pod redakcją Ireny Beaupré-Stankiewicz, Danuty Waszczuk-Kamienieckiej i Jadwigi Lewickiej-Howells, Londyn 1987.
  2. W 1998 r. za książkę Brześć: niezapomniane miasto.
  3. Autorka o książce i genezie jej powstania: Kamieniecka Danuta, Przemówienie Isfahanki, w: „MY: biuletyn” nr 55 (rok 69), czerwiec 2012, s. 17-19.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy