Związek Polskich Autorów i Kompozytorów


Na mapach: 52°14′42″N 21°00′24″E/52,245100 21,006700

Związek Polskich Autorów i Kompozytorów w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Związek Polskich Autorów i Kompozytorów powstał w 1945 w Łodzi jako Związek Autorów i Kompozytorów (ZaiK).

Ma dwie sekcje: kompozytorską i literacką. Statutowo zajmuje się twórczością rozrywkową. Posiada Komisję Kwalifikacyjną.

Historia | edytuj kod

Wśród członków założycieli byli m.in.: Jerzy Arct – kompozytor, wydawca; Jan Ernst – muzyk, geograf; Jan Brzechwa - poeta, bajkopisarz, prawnik. Pierwszy prezes: Tadeusz Sygietyński, kompozytor, założyciel zespołu ludowego "Mazowsze".

W 1947 roku ZAiK przeniósł się do Warszawy. Prezesem został Julian Tuwim. Rok później, po atakach Ministerstwa Kultury i Sztuki, oraz Związku Kompozytorów Polskich i Związku Literatów Polskich, ZAiK został rozwiązany.

W roku 1956 - korzystając z politycznej odwilży, Władysław Szpilman reaktywował ZAiK pod nową nazwą ZAKR. Działalność związku zawieszano jeszcze dwukrotnie: w latach 1968-1969, oraz w czasie stanu wojennego, w 1981 roku.

Prezesi | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Związek Polskich Autorów i Kompozytorów" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy