Związek Zawodowy Zwrotniczych Kolejowych


Związek Zawodowy Zwrotniczych Kolejowych w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Związek Zawodowy Zwrotniczych Kolejowych, jedna z działających w okresie międzywojennym w środowisku pracowników kolejowych organizacji związkowych, powstała w 1928. Określany był organizacją prorządową[1]. Współpracował z Blokiem Kolejowych Związków Fachowych oraz Międzyzwiązkowym Komitetem Pracowników Państwowych. W ostatnim okresie skupiał członków w 47 kołach, 6 okręgach.

Spis treści

Prezesi | edytuj kod

  • 1936 - Franciszek Skupin[2]
  • 1939 - Franciszek Surdyk

Media | edytuj kod

Organem związku był mies. Jedność Zwrotniczych (1929-1939), z redakcją początkowo w Poznaniu, od 1933 lub 1934 w Warszawie.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Ludwik Hass: Ruch zawodowy w Polsce: zarys dziejów, t. II, część II, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa 1981.
  2. Inżynier Kolejowy nr 11/36

Bibliografia | edytuj kod

  • 20-lecie komunikacji w Polsce odrodzonej, Koncern Prasowy „Ilustrowany Kuryer Codzienny” Kraków 1939, 560 s.
  • Ludwik Hass: Ruch zawodowy w Polsce: zarys dziejów, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa 1974-1981
Na podstawie artykułu: "Związek Zawodowy Zwrotniczych Kolejowych" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy