Związki nienasycone


Związki nienasycone w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Związki nienasyconezwiązki chemiczne, których cząsteczki zawierają jedno lub więcej wiązań wielokrotnych, podwójnych (np. >C=C<, >C=C=C<, −N=N−, >Si=C<, >Si=Si<) lub potrójnych (−C≡C−, −Si≡Si−)[1][2].

Przykładem związków nienasyconych są np. alkeny, alkiny, aldehydy, kwasy tłuszczowe i ich pochodne, np. estry lub nitryle, ketony, związki diazowe, dieny. Charakterystyczną cechą związków nienasyconych jest zdolność do reakcji przyłączania wodoru lub fluorowców i przechodzenia w związki nasycone. Związki nienasycone łatwo polimeryzują, przez co są stosowane w przemyśle chemicznym do otrzymywania tworzyw sztucznych[3][1].

Przykłady związków nienasyconych | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Encyklopedia techniki CHEMIA. Warszawa: WNT, 1965.
  2. Raabe, Gerhard, Michl, Josef. Multiple bonding to silicon. „Chemical Reviews”. 85 (5), s. 419-509, 1985. DOI: 10.1021/cr00069a005
  3. Jerzy Chodkowski (red.): Mały słownik chemiczny. Wyd. V. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
Na podstawie artykułu: "Związki nienasycone" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy