Zygfryd Golaś


Zygfryd Golaś w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zygfryd Golaś (ur. 26 lutego 1925 w Kończycach – ob. dzielnica Zabrza, zm. 20 stycznia 1997[1]) – polski górnik, poseł na Sejm PRL VI kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Uzyskał wykształcenie zasadnicze zawodowe. Ukończywszy szkołę powszechną, podjął w 1939 pracę w kopalni Makoszowy. Jednocześnie uczył się zawodu w przyzakładowej szkole górniczej. W 1943 wcielono go do armii niemieckiej i w 1944 wysłano na front. Tam znalazł się w niewoli francuskiej i ubiegał się o przyjęcie na ochotnika do Wojska Polskiego. Został wysłany do szkoły podoficerskiej we Włoszech. Ukończył tam kurs instruktorski dla saperów i został kapralem Wojska Polskiego. W listopadzie 1946 został repatriowany do Polski. W styczniu 1947 powrócił do pracy w kopalni Makoszowy, gdzie był kolejno młodszym górnikiem, górnikiem i strzałowym. W 1955 został instruktorem strzałowym.

Od 1948 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, gdzie zasiadał w egzekutywie OOP. W latach 1973–1975 pełnił mandat posła na Sejm PRL po Romanie Czubie ze Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, który się go zrzekł. Zasiadał w Komisji Zdrowia i Kultury Fizycznej.

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Informacje w serwisie Grobonet

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zygfryd Golaś" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy