Zygmunt Koziołek


Zygmunt Koziołek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zygmunt Koziołek (ur. 10 listopada 1916, zm. ?) – polski bokser.

Karierę sportową rozpoczął, zakładając po raz pierwszy rękawice pięściarskie w 1932 roku w klubie Błękitni Poznań. Walcząc na ringu, uwidocznił się wielki talent bokserski młodego sportowca. Tylko kwestią czasu było przejście juniora do przodującej wówczas Warty Poznań, z którą związał się na długie lata swojej kariery. Startując w mistrzostwach Polski, trzykrotnie zdobył mistrzostwo w 1937 i 1938 w kategorii koguciej, a po sześcioletniej przerwie spowodowanej wojną, trzeci tytuł wywalczył w 1946 w wadze lekkiej[1]. Był też wicemistrzem kraju w 1936 roku wagi muszej. Czterokrotnie z Wartą wywalczył drużynowe mistrzostwo Polski w 1936, 1937, 1938 i 1939. W reprezentacji Polski wystąpił 14 razy, odnosząc 10 zwycięstw i ponosząc 4 porażki w latach 1937-1946. W okresie międzywojennym staczając wiele pamiętnych pojedynków, kandydował do reprezentacji Europy. Karierę sportową zakończył w barwach Arkonii Szczecin, staczając swoje ostatnie walki.

Przypisy | edytuj kod

  1. Mistrzowie Polski w boksie. „Dziennik Rzeszowski”, s. 4, Nr 86 z 10 kwietnia 1946. 

Bibliografia | edytuj kod

  • StanisławS. Garczarczyk StanisławS., 50 Lat Pięściarstwa Wielkopolskiego, Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza RSW „Prasa-Książka-Ruch”, 1975 .
Na podstawie artykułu: "Zygmunt Koziołek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy