Zygmunt Lewandowski


Zygmunt Lewandowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zygmunt Lewandowski (ur. 18 stycznia 1893, zm. ?) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W latach 1919-1920 uczestniczył w wojnie z Ukraińcami i bolszewikami. Na froncie dowodził plutonem 3 baterii 11 pułku artylerii polowej, który 28 czerwca 1919 przeformowany został w 4 pułk artylerii polowej. W okresie międzywojennym kontynuował służbę w 4 pap stacjonującym w Inowrocławiu, w którym między innymi dowodził III dywizjonem. Następnie był wykładowcą w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. Z dniem 20 września 1933 wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy 4 pułku artylerii lekkiej[1]. Od 4 lipca 1935[2] do 1938 dowodził 9 dywizjonem artylerii konnej w Baranowiczach. W kampanii wrześniowej 1939 dowodził 30 pułkiem artylerii lekkiej.

Awanse | edytuj kod

  • kapitan – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 272 lokatą w korpusie oficerów artylerii
  • major – 12 kwietnia 1927 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 35 lokatą w korpusie oficerów artylerii
  • podpułkownik – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 28.09.1933 r.
  2. Nowi dowódcy i zastępcy dowódców pułków. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 155 z 11 lipca 1935. 
  3. Dekret Wodza Naczelnego L. 2864 z 13 kwietnia 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 16, poz. 558

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Zygmunt Lewandowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy