Zygmunt Smalcerz


Zygmunt Smalcerz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zygmunt Antoni Smalcerz (ur. 8 czerwca 1941 w Bestwince) – polski sztangista, złoty medalista olimpijski (Monachium 1972), trener oraz działacz sportowy.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Karierę sportową rozpoczął od uprawiania gimnastyki sportowej. W 1960 za namową dr. Augustyna Dziedzica, ówczesnego trenera Waldemara Baszanowskiego, rozpoczął treningi ciężarowca.

W 1971 w Limie zdobył złoty medal mistrzostw świata w wadze muszej oraz był pierwszy w mistrzostwach Europy, a rok później na olimpiadzie w 1972 w Monachium ponownie stanął na najwyższym stopniu podium[a]. Trzeci raz mistrzem świata został w 1975.

Kolejne igrzyska olimpijskie w 1976 w Montrealu, na których miał zdobyć swój drugi złoty medal, zakończyły się pechowo. Smalcerz odniósł kontuzję podczas treningu i musiał się wycofać.

W czasie kariery zawodniczej był także:

  • brązowym medalistą mistrzostw świata (1973),
  • rekordzistą świata w rwaniu – 103 kg,
  • 4-krotnie mistrzem Europy,
  • 6-krotnie mistrzem i 21-krotnie rekordzistą Polski.

Wszystkie międzynarodowe sukcesy odniósł startując w wadze muszej (do 52 kg).

W latach 1994-1996 i 2005-2009 trener polskiej kadry seniorów. Jest także działaczem w Polskim Komitecie Olimpijskim.

W 2002 r. został wpisany w poczet Galerii Sław Międzynarodowej Federacji Podnoszenia Ciężarów[1]. W 2009 r. przegrał konkurs na stanowisko trenera reprezentacji Polski w podnoszeniu ciężarów. Po wygraniu w 2010 konkursu w USA Zygmunt Smalcerz został trenerem amerykańskich sztangistów w Colorado Springs[2].

W styczniu 2020 roku został głównym trenerem reprezentacji Norwegii w podnoszeniu ciężarów[3].

Jest oficerem Wojska Polskiego w stanie spoczynku. Zawodową służbę wojskową pełnił w latach 1968-1992. W 2013 r. został awansowany do stopnia pułkownika[4].

Odznaczenia | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. a b W latach 1964–1984 wyniki igrzysk olimpijskich były jednocześnie wynikami mistrzostw świata.

Przypisy | edytuj kod

  1. Zygmunt Smalcerz w Galerii Sław podnoszenia ciężarów. Sport.pl, 2002-11-18. [dostęp 2010-09-23].
  2. Szymon Tomasik: Amerykański sen odrzuconego trenera. sports.pl, 2010-09-06. [dostęp 2010-09-23].
  3. Gdy tęsknię za Polską, puszczam Chopina, Onet Sport, 20 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-21]  (pol.).
  4. st. chor. Konrad Kaczmarz: Wojskowy awans dla złotego medalisty olimpijskiego. dgw.wp.mil.pl, 2013-10-21. [dostęp 2013-11-05].
  5. M.P. z 2009 r. nr 25, poz. 339 – pkt 2.
  6. M.P. z 1999 r. nr 6, poz. 68 – pkt 20.
  7. Odznaczenia dla olimpijczyków. „Nowiny”. Nr 264, s. 2, 23 września 1972. 
  8. a b Zza kulis MP. Odznaczenia dla działaczy. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 11 (410) z 10-20 kwietnia 1987. Sanocka Fabryka Autobusów

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Zygmunt Smalcerz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy