13 posterunek


13 posterunek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 3 maj 2019. Od tego czasu wykonano 5 zmian, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

13 posterunekpolski sitcom w reżyserii Macieja Ślesickiego od 24 grudnia 1997 do 1 grudnia 1998 w Canal+, od 1 września 1998 do 21 stycznia 2000 w Polsacie. Pierwsza seria serialu powstawała w latach 1997–1998, druga w 2000, lecz emitowana jako 13 posterunek 2. Pierwsza seria została wyprodukowana przez Canal+ przy współpracy telewizji Polsat, drugą Canal+ wyprodukował we własnym zakresie. Serial ten był premierowo emitowany w Canal+, następnie na otwartych kanałach pierwszą serię nadawał Polsat, drugą – TVN. W 2007 odcinki pierwszej serii zostały wydane przez firmę Mayfly jako pakiet 5 DVD.

W 1999 i 2000 roku serial był nominowany do nagrody „Telekamery 1999” i „Telekamery 2000” w kategorii serial. Zajęły ono II miejsce (1999) i V miejsce (2000).

Spis treści

Emisja | edytuj kod

Na Polsacie serial emitowano od 1 września 1998 do 26 stycznia 1999 we wtorki o 20:00. Od 3 września 1999 do 21 stycznia 2000 serial emitowano w piątki o 20:00. 31 grudnia 1999 serial był wyjątkowo emitowany o 21:35.

Plan filmowy | edytuj kod

Budynek w czołówce to nieznacznie przerobiony fragment Muzeum Pożarnictwa w Warszawie. Wnętrza nie zostały wykorzystane przez filmowców[1].

Opis | edytuj kod

Posterunek umiejscowiony jest w jednej z dzielnic Warszawy[a], w pobliżu torów kolejowych[b], niedaleko fikcyjnych ulic Kawalerowicza, Lubaszenki, Hoffmana i Zanussiego. W skład budynku wchodzą:

  • Główne pomieszczenie – tutaj mieszczą się biurka członków załogi, gdzie przyjmuje się interesantów. Tuż przy drzwiach znajduje się ławka-poczekalnia. Tu również stoi szafa, w której policjanci tradycyjnie ukrywają „trupy”, a także wielkich rozmiarów stół bilardowy Moby Dick, który Czarek kazał kupić w pierwszym odcinku
  • Kuchnia – gdzie policjanci jedzą posiłki; znajduje się tu m.in. toster, ekspres do kawy oraz automat z kawą i zlew do zmywania naczyń
  • Ubikacja – z dwiema kabinami. Od pewnego momentu drzwi w drugiej kabinie zostają wymienione na zacinające się drzwi pancerne, a na wejściu do ubikacji wisi plakat z kobietą.
  • Schron – do schronu policjanci wrzucają mnóstwo rzeczy, których nie chcą sprzątać, a także „trupy” oraz osoby, które chcą ukryć; tu często przez przypadek wpadają też różni ludzie. Jest to też miejsce, w którym przechowuje się wódkę.
  • Gabinet komendanta – tutaj urzęduje Komendant oraz jego pies Pershing, którego oprawiona fotografia zawsze stoi na biurku.
  • Cele – posterunek mieści dwie cele; jedna z nich przez pewien czas używana była przez Kasię w ramach mieszkania, czasem sypia w niej też bezdomny Janek. Na ścianie wisi plakat ostrzegający przed piciem alkoholu
  • Magazyn – w którym policjanci trzymają m.in. wózek inwalidzki.

Akcja serialu toczy się głównie w obrębie posterunku.

Obsada | edytuj kod

Główni bohaterowie | edytuj kod

  • Cezary Cezary (posterunkowy), który dołącza do załogi posterunku w pierwszym odcinku. Wiele odcinków opisuje jego przypadkowe popadanie w coraz większe kłopoty, zwłaszcza wtedy, gdy próbuje im zapobiec. Do 29 odcinka miłością Czarka jest prostytutka Jola, później (z małą przerwą) policjantka Kasia. W tej roli – Cezary Pazura.
  • Kasia (starszy sierżant) 2 seria (starszy posterunkowy) 1 seria. Zakochuje się w Czarku od pierwszego wejrzenia i stara się zdobyć jego miłość na różne sposoby. Później usiłuje doprowadzić do ślubu z Czarkiem. Przez kilka odcinków związana z Markiem Bączkiem, synem wiceministra, jednak głównie po to, aby zrobić Czarkowi na złość. Ma również wykształcenie pielęgniarki. W tej roli – Aleksandra Woźniak.
  • komendant Władysław Słoik (nadkomisarz) – szef zakochany w swoim psie Pershingu, którego traktuje jak człowieka. Zofia pierwsza i Zofia druga oraz Andżela przez czas swojej służby na posterunku były jego kochankami. Czuje silną niechęć do posterunkowego Cezarego. Absolwent Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie. Jest wdowcem i komunistą. Swoją pozycję zawdzięcza układom, podczas panowania socjalizmu. Z trzymanego w szafie pancernej ciężkiego karabinu maszynowego uratował życie Bierutowi. Rolę tę zagrał Marek Perepeczko.
  • Arnold (starszy posterunkowy). Postać wzorowana na Arnoldzie Schwarzeneggerze. Arnie uwielbia rozwiązania siłowe, horrory i filmy akcji oraz broń. Wykazuje się wielką siłą i niewielką inteligencją. Ma natomiast złote serce. Jest Świadkiem Jehowy. Pochodzi z Poznania[2] Zagrał go Piotr Zelt.
  • Luksus (starszy posterunkowy). Twierdzi, że jego pseudonim wziął się od tego, iż jest ekspertem od kobiet. Przez innych nazywany erotomanem, jednak z Czarkiem dogaduje się bardzo dobrze. Postać tę zagrał Paweł Burczyk.
  • Stępień (starszy aspirant)[c] Zastępca komendanta, alkoholik, z zamiłowaniem pije wódkę; ma problemy z drugą żoną, z którą ciągle się rozwodzi. Wcześniej pracował w komórce kryminalnej, gdzie był najlepszy ze wszystkich. Ma wadę wzroku minus 40 dioptrii i jest daltonistą. Po przejściu na emeryturę często wpada na posterunek w odwiedziny. Stępnia zagrał Marek Walczewski.
  • Zofia (starszy sierżant) – druga Zofia, przysłana w miejsce pierwszej (Zofii Zofickiej). Darzy nieodwzajemnionym uczuciem komendanta, który traktuje ją jako swoją kochankę. Drugą Zofię zagrała Joanna Sienkiewicz.

Role powracające | edytuj kod

  • Ewa Szykulska jako Zofia Zoficka (pierwsza; starszy sierżant)[3] Przeniesiona po ośmiu odcinkach do wydziału kontroli wewnętrznej. Co jakiś czas powraca na inspekcję na posterunek.
  • Agnieszka Włodarczyk jako Agnieszka Cezary (siostra Czarka). Czarek jest jej prawnym opiekunem, ponieważ ich rodzice zginęli. Agnieszka przyprowadza na posterunek swoich kolejnych chłopaków, których Czarek nie chce zaakceptować. Często wpada też w celu uzyskania usprawiedliwienia do szkoły.
  • Dorota Chotecka jako Jola (prostytutka), miłość Czarka aż do odcinka 29. Nienawidzi się z Kasią, wpada od czasu do czasu na posterunek. Po związku z Czarkiem widuje się z Luksusem. W drugiej serii zaprzyjaźnia się z Kasią i chodzi z Rysiem.
  • Dariusz Gnatowski jako Alfons Biernacki (alfons Joli). Po pierwszym spotkaniu z Czarkiem zaczynają ich łączyć dobre stosunki (mimo początkowej niechęci). Wyzyskuje swoje dziewczyny, zabierając im połowę „pensji”.
  • Barbara Burska jako inspektor Pieżchała z wydziału kontroli wewnętrznej. Stara się o wyrzucenie Czarka z pracy na różne sposoby. Darzy uczuciem Kota, czego stara się nie okazywać.
  • Andrzej Niemirski jako inspektor Jan Kot. Ma nadzieję na zwolnienie Czarka z pracy, składa na niego liczne raporty. Nieoficjalnie mówi do inspektor Pieżchały „Pieżchałko”. W ostatnim odcinku oświadcza się jej, a ona przyjmuje oświadczyny.
  • Zbigniew Buczkowski jako bezdomny Janek, któremu policjanci pozwalają co jakiś czas nocować w celi. Ma dom w Konstancinie z którego uciekł, gdyż biła go żona.
  • Sławomir Orzechowski jako ksiądz proboszcz, za każdym razem przychodzi na posterunek wnosić skargę na prostytutki stojące zbyt blisko kościoła. Ma pociąg do wódki. Najczęściej trafia na Czarka.
  • Maciej Kozłowski jako dowódca antyterrorystów, w stopniu nadkomisarza. Podobnie jak Arnie lubi rozwiązania siłowe. Nie ma w zwyczaju negocjowania z terrorystami. Posługuje się gwarą śląską.
  • Aleksander Gawroński jako Rosolak, drobny złodziej, często starający się zabić własnego szwagra i teściową, co jakiś czas aresztowany przez policjantów, których jednak nazywa swoimi przyjaciółmi.
  • Joanna Kurowska jako Mirella Ciapara wyjątkowo natrętna, szukająca sensacji reporterka telewizyjna. Zawsze towarzyszy jej człowiek z kamerą.
  • Ewa Taraszkiewicz-Dejmek jako druga żona Stępnia, co jakiś czas pojawia się na posterunku, częściej jednak wspominana w rozmowach; co jakiś czas dzwoni na posterunek.

Role gościnne | edytuj kod

Ekipa | edytuj kod

Nawiązania | edytuj kod

Motyw tego komisariatu w Warszawie w Muzeum Pożarnictwa w Warszawie nawiązuje do odcinka 13 pt. Spotkania z Temidą serialu Zmiennicy w reżyserii Stanisława Barei.

Spis odcinków | edytuj kod

Poszczególne odcinki nie są numerowane i są zamkniętymi całościami. Kolejność wpisania odcinków według wydania na kasetach wideo.
Cezary Pazura (Czarek) występuje w każdym odcinku i nie jest brany pod uwagę w obsadzie aktorskiej.

Uwagi | edytuj kod

  1. W jednym z odcinków Rysio twierdzi, że wysadził blok, ale „na Ursynowie, a tam mają ich dużo”.
  2. W jednym z odcinków na posterunku wyraźnie słychać odgłos ekspresu wiedeńskiego.
  3. W kilku pierwszych odcinkach Stępień został nazwany aspirantem (np. w odcinku 2. przez Cezarego), w odcinku 29 I serii nosi mundur starszego aspiranta.

Przypisy | edytuj kod

  1. Piętnastolecie pechowego posterunku.
  2. Odcinek 23, Nimfomanka, cz. 1.
  3. Odcinek 37. – pojawia się jako młodszy aspirant.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "13 posterunek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy