Jan Oldenburg


Jan Oldenburg w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Oldenburg, duń. Hans, (ur. 2 lutego 1455 w Aalborg, zm. 20 lutego 1513 tamże) – król Danii w latach 1481-1513, Norwegii w latach 1483-1513 oraz Szwecji (jako Jan II) latach 1497-1501.

Syn króla Danii Chrystiana I i Doroty brandenburskiej z rodu Hohenzollernów. W okresie panowania Jana Oldenburga te trzy skandynawskie kraje połączone były unią kalmarską. Jego żoną była Krystyna saska.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jan Oldenburg" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy