John Franklin Enders


John Franklin Enders w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania John Franklin Enders (1897-1985)

John Franklin Enders (ur. 10 lutego 1897 w West Hartford, Connecticut, zm. 8 września 1985 w Waterford (Connecticut)) – amerykański naukowiec, mikrobiolog, bakteriolog, w 1954 roku laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny za dokonanie odkrycia, że wirus polio namnaża się w tkankach zwierzęcych. Przyczyniło się to do stworzenia szczepionki przeciwko chorobie Heinego-Medina. Nagrodę razem z nim otrzymali: Thomas Huckle Weller i Frederick Chapman Robbins[1].

W latach 1929-1942 został profesorem wirusologii w Harvard University w Cambridge, następnie konsultantem w zakresie chorób zakaźnych wojskowych służb sanitarnych. Prowadził badania w zakresie chorób wirusowych: odry, grypy, świnki. W założonym przez siebie laboratorium Children’s Medical Center w Bostonie pracował nad stworzeniem nowej szczepionki ochronnej. W latach 1956-1967 był powtórnie profesorem Uniwersytetu Harvarda w Cambridge[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b John F. Enders – Biography (ang.). [dostęp 2009-10-21].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "John Franklin Enders" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy