Pontyfikat


Pontyfikat w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pontyfikat – w Kościele katolickim okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa. Pochodzi od łac. słowa pontifex (pol. budowniczy mostów), a oznaczającego pontyfikakapłana należącego do kapłańskiego kolegium w starożytnym Rzymie. Termin pontificatus oznaczający początkowo władzę pontyfika przeniesiono później na władzę papieża i biskupa.

Długość pontyfikatu papieskiego dotychczas wynosiła średnio ok. 8 lat. Spośród papieży oficjalnie uznanych przez Stolicę Apostolską najkrótszy pontyfikat miał Urban VII – 12 dni (1590) – a spośród wszystkich wymienianych – Stefan II – 4 dni (752).

Do tej pory najdłuższy był pontyfikat 37-letni świętego Piotra. Drugim co do długości według tradycji, ale najdłuższym udokumentowanym jest pontyfikat Piusa IX – prawie 32 lata (1846–1878) – a trzecim pontyfikat Jana Pawła II – blisko 26 i pół roku (1978–2005).

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Pontyfikat" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy