Szereg tryboelektryczny


Szereg tryboelektryczny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szereg tryboelektryczny – zestawienie materiałów pod względem biegunowości i wielkości ładunku wytwarzanego podczas zetknięcia i rozdzielania dwóch materiałów. Pozwala zauważyć, które materiały wykazują większą skłonność do elektryzowania się ładunkiem dodatnim, które zaś ujemnym. Jest to istotne np. z punktu widzenia kompatybilności elektromagnetycznej – pozwala dobrać materiały wykorzystane w konstrukcji tak, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia wyładowania elektrostatycznego (ESD).

Przykładowy szereg tryboelektryczny wygląda następująco:

Ładunki dodatnie:

  1. Powietrze
  2. Ludzka skóra
  3. Azbest
  4. Szkło
  5. Mika
  6. Ludzkie włosy
  7. Nylon
  8. Wełna
  9. Futro
  10. Ołów
  11. Jedwab
  12. Aluminium
  13. Papier
  14. Drewno
  15. Stal
  16. Lak
  17. Twarda guma
  18. Mylar
  19. Szkło epoksydowe
  20. Nikiel, miedź
  21. Mosiądz, srebro
  22. Złoto, platyna
  23. Pianka polistyrenowa
  24. Akryl
  25. Poliester
  26. Celuloid
  27. Orlon
  28. Pianka poliuretanowa
  29. Polietylen
  30. Polipropylen
  31. Polichlorek winylu (PVC)
  32. Krzem
  33. Teflon, PTFE

Ładunki ujemne

  1. Ziemia

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Szereg tryboelektryczny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy