Uszanka kalifornijska


Uszanka kalifornijska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Uchatki kalifornijskie w opolskim zoo Jedyna pozostała (lipiec 2008) uchatka w opolskim zoo

Uszanka kalifornijska[3], uchatka kalifornijska[4], lew morski[4] (Zalophus californianus) – gatunek ssaka morskiego z rodziny uchatkowatych (Otariidae). Jest jednym z najinteligentniejszych płetwonogich[potrzebny przypis].

Spis treści

Biotop | edytuj kod

Żyje w Pacyfiku, w 3 izolowanych populacjach: u wybrzeży Ameryki, wokół wysp Galapagos i u południowych wybrzeży Japonii.

Opis | edytuj kod

Zwierzę to jest dość duże, osiąga długość do 2,5 metra i masę 280 kg. Ciemnobrunatna sierść.

Wielkość | edytuj kod

Długość − samiec do 240 cm, samica do 200 cm[5].

Masa ciała − samiec 390 kg, samica do 110 kg[5].

Tryb życia | edytuj kod

Uszanka kalifornijska jest bardzo towarzyska. Żyje w koloniach liczących setki, czasem nawet tysiące osobników. Najliczniejsze grupy tworzy w okresie rozmnażania, kiedy na miejscach porodów gromadzi się ogromna liczba zwierząt. Uchatki dzielą swój czas między polowanie w wodzie i odpoczynek na lądzie. Mimo walcowatego ciała również na ziemi są bardzo ruchliwe i potrafią się szybko przemieszczać. Odbijają się przednimi i zadnimi płetwami, zachowując wyprostowane ciało. Gromadzą się na brzegu lub na skałach w grupach liczących kilkadziesiąt sztuk. Pod wodą pozostają kilka minut, po czym wynurzają się, by nabrać powietrza.

Zachowanie | edytuj kod

Często wychodzi na ląd, by tam odpocząć. Gdy czuje się zagrożony, potrafi być groźny i szybko przemieszcza się specyficznym ruchem: czołgania się i kuśtykania. Jest bardzo łatwy w tresurze. Potrafi nurkować na głębokość 300 metrów i wstrzymać oddech na 15 minut.

Pożywienie i polowanie | edytuj kod

Uszanka kalifornijska ma duży apetyt. Przeciętny dorosły osobnik, ważący ok. 250 kg w ciągu dnia zjada ponad 30 kg pożywienia, co stanowi 14% jego masy. Uzupełnia w ten sposób energię, jaką musi wydatkować w formie ciepła podczas pływania w zimnej wodzie. Poluje w ten sposób, że swą zdobycz zagania na głębinę lub zanurza się aż do dna i uważnie przeszukuje szczeliny między kamieniami. Oprócz ryb łowi też ośmiornice i inne głowonogi, czasem skorupiaki. Uchatka kalifornijska pod wodą świetnie widzi i zdobyczy poszukuje głównie wzrokiem. Dużą rolę odgrywają zapewne podczas połowów długie, rosnące wokół paszczy wąsy czuciowe.

Rozmnażanie | edytuj kod

W Kalifornii okres rozmnażania uchatek trwa od maja do sierpnia. Miejsca parzenia się i narodzin młodych znajdują się na plażach. Wkrótce po narodzeniu się młodych dorosłe samce rozpoczynają walki o terytorium. Najpierw każdy stara się wystraszyć rywala groźną postawą i zachowaniem. Najczęściej się to udaje, do prawdziwych walk dochodzi rzadko. Każdy dorosły samiec ma wokół siebie harem założony z kilku samic i ich młodych. Samiec w tym okresie nie ma prawie czasu na zdobywanie pożywienia i żyje z wytworzonych wcześniej zapasów tłuszczu. Ciąża foki trwa 11-13 miesięcy, po których na świat przychodzi jedno młode ważące 6-8 kg. Uchatki osiągają dojrzałość płciową w wieku 4 lat.

Uchatka i człowiek | edytuj kod

Na początku XIX wieku na wybrzeżu kalifornijskim polowano na uchatki ze względu na ich tłuszcz. Rozkrawano tłuszcz martwych zwierząt na kawałki i gotowano, by uzyskać olej. Z trzech zabitych zwierząt osiągano jedną beczkę oleju. Skórę wykorzystywano do produkcji kleju. Dziś uchatki kalifornijskie często pojawiają się w ogrodach zoologicznych (w Polsce można je oglądać w opolskim zoo), cyrkach i akwariach. Znane są ze swej inteligencji i skłonności do zabawy, cieszą się dużą sympatią u dorosłych i dzieci. 16 kwietnia 2008 r. w opolskim zoo na wybiegu znaleziono martwego samca – George'a; dzień później padła samiczka. Sekcja zwłok wykazała, że obydwie uchatki miały żołądek pełen kamieni i monet. Obecnie w opolskim ogrodzie mieszkają 4 uchatki[6] (w tym najstarsza samiczka Moli[7]).

Ochrona | edytuj kod

Kiedyś polowano często na uszanki, dziś są pod ochroną, dzięki czemu ich liczba ustabilizowała się. W Kalifornii żyje około 50 tysięcy zwierząt, na Galapagos 40 tysięcy.

Przypisy | edytuj kod

  1. Zalophus californianus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Aurioles, D. & Trillmich, F. (IUCN SSC Pinniped Specialist Group) 2008, Zalophus californianus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-14]  (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 153. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 386, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  5. a b Rebecca Price: Zalophus californianus (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 4 lutego 2011].
  6. Kolejna Uchatka
  7. Uchatka Moli wraca na wybieg

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Uszanka kalifornijska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy