12 Dywizja Polowa Luftwaffe


12 Dywizja Polowa Luftwaffe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

12 Dywizja Polowa Luftwaffe (niem. 12 Luftwaffe Feld Division) – utworzona na terenie Niemiec w 1942 z Flieger-Regiment 12. W listopadzie 1943 roku przemianowana (jak wszystkie dywizje polowe Luftwaffe) na 12 Feld Division (L). Walczyła na północnym odcinku frontu wschodniego, gdzie poniosła ciężkie straty pod Leningradem.

W trakcie walk odwrotowych część dywizji trafiła do Kurlandii, a część do Prus Wschodnich. Ta ostatnia uczestniczyła w walkach obronnych w rejonie Gdańska i Gdyni, a następnie niedobitki, wraz z fragmentami ewakuowanymi drogą morską z Kurlandii do Gdańska (lub Gdyni), walczyli do momentu poddania się (początek maja, ale już po ogłoszeniu kapitulacji Niemiec) na terenie Mierzei Wiślanej.

Skład bojowy dywizji (1944) | edytuj kod

  • Stab der Division
  • Jäger-Regiment 23 (L)
  • Jäger-Regiment 24 (L)
  • Jäger-Regiment 25 (L)
  • Feldersatz-Bataillon 12 (L)
  • Panzerjäger-Abteilung 12 (L)
  • Artillerie-Regiment 12 (L)
  • Divisions-Füsilier-Bataillon 12 (L)
  • Pionier-Bataillon 12 (L)
  • Nachrichten-Abteilung 12 (L)
  • Versorgungstruppen 12 (L)

Dowódcy:

  • Generalleutnant Herbert Kettner (od 1 października 1942)
  • Generalleutnant Gottfried Weber (od 15 listopada 1943)
  • Generalmajor Franz Schlieper (od 10 kwietnia 1945)

Przydziały i podległość na polu walki 12 Feld Division (L) | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "12 Dywizja Polowa Luftwaffe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy