12 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej


Na mapach: 50°27′05,59″N 18°17′31,22″E/50,451553 18,292006

12 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

12 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej (12 dr OP) – pododdział Wojsk Obrony Powietrznej Kraju podległy dowódcy 1 Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej. Dywizjon został rozformowany w 1998 roku.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Na podstawie Zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 0012/Org. z dnia 9 lutego 1962 i rozkazu dowódcy 1. Korpusu OPK Nr 0030/Org. z 26 marca 1962, na bazie rozformowanych 96. i 89. pułków artylerii przeciwlotniczej przystąpiono do formowania dywizjonów rakietowych Dywizji Śląskiej. Jednym z nich był 12. dr OP w m. Strzelce Opolskie (Zimna Wódka). Stanowisko dowodzenia i stanowiska ogniowe znajdowały się na południowy wschód od miejscowości Olszowa 50°27′05″N 18°17′28″E/50,451389 18,291111.

W roku 1962 dywizjon odbył swoje pierwsze strzelanie bojowe na poligonie ZSRR.

W roku 1964 wraz z 13. Dywizją, dywizjon włączony został w system dyżurów bojowych Wojsk OPK.

W latach 1967, 1972, 1977, 1981 odbyły się kolejne strzelania bojowe dywizjonu na poligonie w ZSRR.

W roku 1996 dywizjon odbył swoje ostatnie strzelanie bojowe, zakończone oceną bardzo dobrą, na poligonie Wicko Morskie koło Ustki.

Dowódcy | edytuj kod

  • kpt. Zbigniew Olejnik – 1962–1967
  • mjr Józef Dyrlaga – 1967–1970
  • ppłk Czesław Urban – 1970–1975
  • ppłk Bronisław Wajda – 1975–1976
  • ppłk Eugeniusz Półka – 1976–1990
  • kpt. Zbigniew Mizia – 1990–1993
  • ppłk Ireneusz Zaguła – 1993–1998

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "12 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy