12 Eskadra Liniowa


12 Eskadra Liniowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

12 eskadra liniowapododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Spis treści

Formowanie i zmiany organizacyjne | edytuj kod

Podczas reorganizacji lotnictwa wojskowego w 1925 roku 12 eskadrę wywiadowczą przemianowano na 12 eskadrę lotniczą[2].

 Osobny artykuł: 12 eskadra wywiadowcza.

Eskadra pozostałą w strukturach 1 pułku lotniczego i stacjonowała na lotnisku Okęcie[3]. Wyposażenie stanowiły samoloty Ansaldo A.300[4].

Jesienią 1925 rozpoczęto przezbrajanie eskadry na samoloty Potez XV. Wiosną 1926 eskadra miała już etatowy stan 6 samolotów[4]. W 1929 jednostka zmieniła nazwę na 12 eskadra liniowa. Jednocześnie zwiększono etat do 10 samolotów[5].

Od wiosny 1930 trwało przezbrojenie 12 eskadry w samoloty Potez XXV[6].

W 1932 eskadra została przezbrojona w samoloty Breguet XIX[6].

W dniach 7-20 września 1928 załogi 12 eskadry uczestniczyły w manewrach na Wołyniu. W wyniku reorganizacji lotnictwa w marcu 1939, 12 eskadra liniowa została rozwiązana. Personel latający i naziemny przeniesiony został do formującego się 215 dywizjonu bombowego[7].

Dowódcy eskadry | edytuj kod

  • kpt. obs. Konstanty Koziełło (1925 – IX 1925)[4] → oficer taktyczny 1 pułku lotniczego
  • kpt.pil. Mateusz Iżycki (IX 1925 – )[4]
  • kpt. Franciszek Haberek (VIII 1927 – VI 1928)[8]
  • kpt. pil. Stanisław Skarżyński (VI 1928 – 1 II 1930) → MSWojsk.
  • wz. por. pil. Marian Malara (IV – 4 VII 1929)[5]
  • por. obs. Marian Sukniewicz (1 II 1930 – 25 IV 1930)[6]
  • kpt. obs. Edward Młynarski (25 IV 1930 – 30 IX 1933)[6]
  • kpt. pil. Jan Koźmiński (30 IX 1933 – 22 XI 1934)[9]
  • kpt. obs. Marian Sukniewicz (22 XI 1934 – 13 VI 1935)[9]
  • kpt. pil. Juliusz Dziewulski (13 VI 1935 – 6 VII 1937)[10]
  • kpt. Leszczyński (6 VII 1937 – XI 1938)[7]
  • kpt. obs. Feliks Łukasik (XI 1938 – III 1939)[7]

Wypadki lotnicze | edytuj kod

  • 4 IX 1930 lecąc służbowo w wypadku lotniczym zginęli kpr. pchor. rez. pil. Leon Pędzich i szer. rez. mech. Marian Jerzy vel Erzy[6].
  • 16 X 1930 będąc na kursie pilotażu myśliwskiego, który odbywał się w 2 pułku lotniczym zginął ppor. pil. Stanisław Nowakowski. W samolocie Spad którym leciał urwały się skrzydła[6].
  • 18 listopada 1932 samolot Breguet XIX z załogą kpr. pil. Edward Durniewicz i ppor. obs. Edmund Papis podczas lotu treningowego przy niskim pułapie chmur, zaczepił o linę masztu radiostacji Raszyn. Obaj lotnicy zginęli[6].
  • 11 września 1937 lecąc samolotem RWD-8 zginął pod Szamotułami por. pil. Władysław Nowak[11].
  • 1 czerwca 1938 na poligonie Błędów, gdzie odbywała się szkoła ognia, a startując z lotniska Rakowice zginęli na samolocie „Karaś” kpt. pil. Tadeusz Suchodolski, por. obs. Stanisław Tobiasz i kpr. strz. samol. Kazimierz Kąkol [11].

Przypisy | edytuj kod

  1. Kowalski 1981 ↓, s. 117 i 128.
  2. Hoff 2005 ↓, s. 29.
  3. Pawlak 1989 ↓, s. 122.
  4. a b c d Pawlak 1989 ↓, s. 123.
  5. a b Pawlak 1989 ↓, s. 124.
  6. a b c d e f g Pawlak 1989 ↓, s. 125.
  7. a b c Pawlak 1989 ↓, s. 129.
  8. Pawlak 1989 ↓, s. 123–124.
  9. a b Pawlak 1989 ↓, s. 126.
  10. Pawlak 1989 ↓, s. 127.
  11. a b Pawlak 1989 ↓, s. 128.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "12 Eskadra Liniowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy