13 Dywizja Pancerna (III Rzesza)


13 Dywizja Pancerna (III Rzesza) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

13 Dywizja Pancerna (niem. 13. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej

Spis treści

Historia | edytuj kod

Dywizja została sformowana na podstawie rozkazu z 11 października 1940 roku ze stacjonującej w Wiedniu 13 Dywizji Piechoty (zmotoryzowanej). Sama organizacja dywizji nastąpiła już na terenie Rumunii, gdzie została przerzucona w listopadzie 1940 roku i gdzie przebywała do czerwca 1941 roku.

W czerwcu 1941 roku licząca 147 czołgów dywizja zostaje włączona w skład 1 Grupy Pancernej Grupy Armii „Południe”, w składzie której wzięła udział w ataku na ZSRR. Walczy w tym czasie na południowym odcinku frontu wschodniego do października 1942 roku.

W październiku 1942 roku wchodzi w skład nowo utworzonej Grupy Armii „A” bierze udział w ofensywie mającej na celu zajęcie Kaukazu. W rejonie Kaukazu walczy do lutego 1943 roku a następnie cofa się na Kubań i walczy na jego terenie do września 1943 roku. Następnie wycofuje się na teren Ukraina, gdzie walczy m.in. w styczniu 1944 roku pod Krzywym Rogiem.

W kwietniu 1944 roku wchodzi w skład Grupy Armii „Południowa Ukraina” i broni linii rzeki Dniestr. W trakcie tych walk które trwały do sierpnia 1944 roku dywizja zostaje całkowicie rozbita i rozstaje rozwiązana.

W październiku 1944 roku na terenie Węgier dywizja została odtworzona i wzięła udział w walkach pod Budapesztem w styczniu 1945 roku. W trakcie tych walk ponownie zostaje rozbita. W lutym 1945 roku resztki jej oddziałów włączono w skład nowo utworzonej Dywizji Pancernej „Feldherrnhalle 2”.

Dowódcy | edytuj kod

  • gen. por. Friedrich-Wilhelm von Rotkirch und Panthen (1940 – 1941)
  • gen. por. Walther Düvert (1941)
  • gen. wojsk panc. Traugott Herr (1941 – 1942)
  • gen. por. Hellmut von der Chevallerie (1942 – 1943)
  • gen. por. Eduard Hauser (1943)
  • gen. por. Hans Mikosch (1943 – 1944)
  • płk Friedrich von Hake (1944)
  • gen. por. Hans Tröger (1944)
  • gen. mjr Gerhard Schmidhuber (1944 – 1945)

Skład | edytuj kod

1941 | edytuj kod

  • 4 pułk pancerny (Panzer-Regiment 4)
  • 13 brygada Strzelców (Schützen-Brigade 13)
    • 66 pułk strzelców (Schützen-Regiment 66)
    • 93 pułk strzelców (Schützen-Regiment 93)
    • 43 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 43)
  • 13 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 13)
  • 13 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 13)
  • 13 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 13)
  • 4 batalion pionierów (Pionier-Bataillon 4)
  • 13 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 13)

1944 | edytuj kod

  • 4 pułk pancerny (Panzer-Regiment 4)
  • 66 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 66)
  • 93 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 93)
  • 13 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 13)
  • 13 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 13)
  • 271 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 271)
  • 13 dywizjon niszczycieli czołgów (Panzerjäger-Abteilung 13)
  • 4 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 4)
  • 13 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 13)

Bibliografia | edytuj kod

  • Marcin Bryja: Panzerwaffe. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1996. ISBN 83-86209-67-4.
  • Chris Bishop: Niemieckie wojska pancerne w II wojnie światowej. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2009. ISBN 978-83-11-11391-6.
  • Dariusz Jędrzejewski, Zbigniew Lalak: Niemiecka broń pancerna 1939-1945. Warszawa: Wyd. Lampart, 1998. ISBN 83-867-7636-6.
  • Tadeusz Sawicki: Niemieckie wojska lądowe na froncie wschodnim. Warszawa: PWN, 1987. ISBN 83-01-06556-7.
Na podstawie artykułu: "13 Dywizja Pancerna (III Rzesza)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy