13 Dywizja Piechoty (LWP)


13 Dywizja Piechoty (LWP) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

13 Dywizja Piechoty - związek taktyczny ludowego Wojska Polskiego.

15 marca 1945 Naczelny Dowódca WP wydał rozkaz Nr 58/Org. o sformowaniu w terminie do 1 lipca 1945 13 Dywizji Piechoty. Organizację dywizji zakończono 1 lipca 1945[1]. i włączono ją w skład 1 Armii WP. Jednostki dywizji rozlokowano na Górnym Śląsku. Dywizja brała udział w akcji wysiedlania ludności niemieckiej z Górnego Śląska i w kampaniach rolnych[1].

Spis treści

Struktura organizacyjna | edytuj kod

Przedyslokowania dywizji | edytuj kod

1 lipca 1945 dowództwo przeniesiono z Katowic do Zabrza[2]. 5 września 1945 dywizję podporządkowano dowódcy Okręgu Wojskowego „Śląsk”. Do 10 października 1945 dywizja przejęła od 2 DP odcinek granicy państwowej, a dowództwo przeniesiono do Koźla. W listopadzie tego roku dowództwo dywizji po raz trzeci zmieniło miejsce postoju. Siedzibą dowództwa zostały Gliwice. Zgodnie z rozkazem organizacyjnym Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 0305/Org. z 10 listopada 1945 roku dywizja przeszła na etaty pokojowe[3]:

  • Dowództwo – Gliwice (poczta polowa nr 65608)
  • 44 pułk piechoty – Tarnowskie Góry (poczta polowa nr 84252)
  • 46 pułk piechoty – Chorzów (poczta polowa nr 65611)
  • 48 pułk piechoty – Gliwice (poczta polowa nr 84258)
  • 35 pułk artylerii lekkiej – Będzin (poczta polowa nr 65614)
  • 16 samodzielny dywizjon artylerii przeciwpancernej (poczta polowa nr 84266)
  • 40 samodzielny batalion saperów – Zabrze (poczta polowa nr 65673)
  • 20 samodzielny batalion łączności
  • 16 samodzielny batalion medyczno-sanitarny (poczta polowa nr 84260)
  • samodzielny pluton samochodowy Dowództwa 13 DP
  • samodzielny pluton strzelecki Oddziału Informacji
  • Oddział Informacji 13 DP

Pozostałe jednostki zostały rozformowane w terminie do 10 listopada 1945. 27 grudnia 1945 ND WP wydał rozkaz Nr 0343/Org. o rozformowaniu dywizji wraz z podległymi jednostkami. Rozkaz wykonano na początku 1946[3].

Żołnierze dywizji | edytuj kod

Dowódcy dywizji[4]:

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny s. 164
  2. Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. s. 735.
  3. a b Kajetanowicz 2005 ↓, s. 39.
  4. Mąsior 2005 ↓.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej Warszawa 1965.
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Wiesław Mąsior: Dowódcy dywizji Wojska Polskiego. Profesjonalne Forum Wojskowe. Serwis-militarny.net, 2005. [dostęp 2018-02-05].
Na podstawie artykułu: "13 Dywizja Piechoty (LWP)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy