61 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej


61 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania 37 mm armata przeciwlotnicza wz. 1939

61 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej – oddział artylerii przeciwlotniczej ludowego Wojska Polskiego

Sformowany we wsi Konstantynów koło Lublina na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 8 z 20 sierpnia 1944 jako pułk przeciwlotniczy małego kalibru. Przysięgę żołnierze pułku złożyli 25 października 1944 w Lublinie.

We wrześniu 1945 macierzysta 3 DAPlot ( w tym 61 paplot) została przekształcona w 86 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej.

Na podstawie rozkazu Nr 025/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 września 1967 65 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej przyjął tradycje i nazwę 61 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej.

Spis treści

Dowódca | edytuj kod

  • mjr Prokofiew
  • mjr Mikołaj Mołodcow

Skład etatowy | edytuj kod

Dowództwo i sztab

żołnierzy – 520

sprzęt:

Działania bojowe | edytuj kod

Pułk wchodził w skład 3 Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej z 2 Armii WP.

Osłaniał forsowanie Nysy Łużyckiej. Walczył pod Górką, gdzie ogniem na wprost torował drogę pododdziałom piechoty. Toczył boje pod Budziszynem i Neudorf.

Szlak bojowy zakończył 9 maja 1945 pod Neustadt.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. II. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
Na podstawie artykułu: "61 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy