A.F.M. Ahsanuddin Chowdhury


A.F.M. Ahsanuddin Chowdhury w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Abul Fazal Mohammad „AFM” Ahsanuddin Chowdhury (ur. 1 lipca 1915, zm. 30 sierpnia 2001) – polityk, były prezydent Bangladeszu.

Biografia | edytuj kod

Chowdhury urodził się w roku 1915. Ukończył studia i uzyskał dyplom licencjata z prawa na Uniwersytecie w Dhace. Od 1942 pracował w bengalskiej służbie sądowej. Pełnił funkcję sędziego rejonowego w Sylhet, Rangpur i Dhace[1]. Mianowany sędzią Sądu Najwyższego w Dhace 17 grudnia 1968 rzez ówczesnego prezydenta Pakistanu, Khana, a następnie sędziego Wydziału Apelacyjnego Sądu Najwyższego od 30 stycznia 1974. Ze sądownictwa odszedł 1 lipca 1977. Po przewrocie wojskowym w marcu 1982 szef sztabu Hosajn Mohammad Erszad objął władzę jako wojskowy przywódca stanu wojennego, a Ahsanuddin Chowdhury został prezydentem Bangladeszu 27 marca 1982 i pełnił tę funkcję do 10 grudnia 1983. Następnie Erszad zdymisjonował Ahsanuddina i sam objął stanowisko prezydenta[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Lentz, edited by Harris M. (2014). Heads of States and Governments Since 1945. Hoboken: Taylor and Francis, s. 70. ​ISBN 978-1-134-26490-2
  2. Shrestha, Nanda R. (2002). Nepal and Bangladesh. Santa Barbara, Calif.: ABC-CLIO,s. 234. ​ISBN 978-1-57607-285-1
Prezydenci Bangladeszu
Na podstawie artykułu: "A.F.M. Ahsanuddin Chowdhury" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy