Adolf Kellner


Adolf Kellner w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Adolf Kellner (ur. 27 marca 1904 w Štramberku, zm. 31 maja 1953 w Brnie[1]) – czeski slawista, dialektolog, bohemista i romanista[2].

W latach 1923–1927 studiował bohemistykę i romanistykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Masaryka (w 1930 r. uzyskał mały doktorat – PhDr.). W latach 1927–1928 przebywał na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podczas swojego pobytu studyjnego nawiązał kontakt z polskim dialektologiem Kazimierzem Nitschem. Uczestniczył w założeniu brneńskiego oddziału Instytutu Języka Czeskiej Akademii Nauk. W 1952 r. został nominowany na członka korespondenta Czechosłowackiej Akademii Nauk, ale nie został mianowany z powodu śmierci[2].

Wybrana twórczość | edytuj kod

  • Nářeční ukázky z liptovsko-spišského pomezí (1936)
  • Nové učebnice ruštiny a polštiny a problémy jazykového vyučování (współautorstwo, 1936)
  • Revise polského pravopisu (1936)
  • Východolašská nářečí (1946)
  • Nová učebnice polštiny (1948)
  • Stav a úkoly české jazykovědy na Slezsku (1950)
  • Úvod do dialektologie (1954)

Przypisy | edytuj kod

  1. Kellner, Adolf, 1904-1953, Bibliografie dějin Českých zemí [zarchiwizowane z adresu 2020-03-16]  (cz.).
  2. a b Adolf Kellner, Encyklopedie dějin města Brna, 2004 [zarchiwizowane z adresu 2020-03-16]  (cz.).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Adolf Kellner" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy