Al-Mansur ibn Buluggin


Al-Mansur ibn Buluggin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Al-Mansur ibn Buluggin (arab. المنصور إبن بلوجن ) (? - zm. 995) – drugi władca z dynastii Zirydów w Ifrikiji w latach 984-995.

Al-Mansur objął tron w Ifrikiji po ojcu Bulugginie ibn Zirim (972-984). Pomimo kolejnych kampanii Zirydów przeciw berberyjskim plemionom w Maroku, był zmuszony porzucić próby trwałego podboju Fezu i Sidżilmasy. Mimo to udało mu się umocnić władzę Zirydów w środkowym Maghrebie, gdy pokonał berberskich Kutamów w 988, a jego brat Hammad ibn Buluggin, jako namiestnik Algierii, wyparł berberyjskich Zenatów do Maroka. Pod rządami Al-Mansura ulegała coraz większemu rozluźnieniu zależność wasalna od Fatymidów, nie tylko ze względu na koncentrację ich uwagi na obaleniu Abbasydów w Iraku.

Jego następcą został jego syn Badis ibn Mansur (995-1016).