Albert Vanhoye


Albert Vanhoye w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Albert Vanhoye SJ (ur. 24 lipca 1923 w Hazebrouck) – francuski duchowny rzymskokatolicki, jezuita, doktor teologii, dziekan Wydziału Biblijnego na Papieskim Instytucie Biblijnym w latach 1969–1990, sekretarz Papieskiej Komisji Biblijnej w latach 1990–2001, kardynał od 2006 (najpierw w stopniu diakona, w 2016 promowany do stopnia prezbitera).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wstąpił do zakonu jezuitów 11 września 1941, pierwsze śluby złożył 15 listopada 1944. Kształcił się w kolegium jezuickim w Vals-prés-le-Puy (w 1950 uzyskał licencjat z filozofii scholastycznej) i Enghien (Belgia, w 1955 uzyskał licencjat z teologii). 25 lipca 1954 w Enghien przyjął święcenia kapłańskie. Kontynuował studia w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, gdzie w 1958 obronił licencjat z Pisma Świętego, a w 1963 uzyskał stopień doktora. Niezależnie od studiów wykładał klasyczny język grecki w scholastyce w Yzeure w latach 1946–1947 i 1950–1951, od 1959 był profesorem egzegezy Nowego Testamentu w scholastyce w Chantilly. Po obronie doktoratu od 1963 wykładał ten sam przedmiot w Papieskim Instytucie Biblijnym. W latach 1969-1990 pełnił funkcję dziekana Wydziału Biblijnego tej uczelni.

W 1990 został powołany na konsultora Kongregacji Doktryny Wiary, w latach 1978-1999 był konsultorem Kongregacji Wychowania Katolickiego. Pełnił również funkcję konsultora Papieskiej Rady Promocji Jedności Chrześcijan (1980-1996). W latach 1984-2001 wchodził w skład Papieskiej Komisji Biblijnej, od 1990 jako sekretarz. Należy do wielu towarzystw naukowych zajmujących się problematyką biblijną, opublikował 17 książek oraz szereg artykułów, m.in. w wydawnictwach encyklopedycznych.

22 lutego 2006 papież Benedykt XVI ogłosił nominację kardynalską ks. Vanhoye[1]. Ze względu na wiek (82 lata) nie ma on prawa udziału w konklawe, papież zwolnił go również z obowiązku przyjęcia sakry biskupiej. 24 marca 2006 Vanhoye otrzymał tytuł kardynała diakona Santa Maria della Mercede e Sant’Adriano a Villa Albani[2].

Od 10 do 16 lutego 2008 głosił rekolekcje wielkopostne dla Benedykta XVI i kurii rzymskiej. 20 czerwca 2016 został promowany na kardynała prezbitera, zachował diakonię Santa Maria della Mercede e Sant’Adriano a Villa Albani w charakterze tytułu prezbiterskiego na zasadzie – Pro hac vice.

Po śmierci kard. Rogera Etchegaraya 4 września 2019 roku, został najstarszym żyjącym kardynałem.

Książki w języku polskim | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. ANNUNCIO DI CONCISTORO PER LA CREAZIONE DI NUOVI CARDINALI (wł.). vatican.va, 2006-02-22. [dostęp 2006-02-22].
  2. ASSEGNAZIONE DEI TITOLI O DELLE DIACONIE AI NUOVI CARDINALI (wł.). vatican.va, 2006-03-24. [dostęp 2006-03-24].

Bibliografia | edytuj kod

Francuscy kardynałowie
  • w nawiasach podano daty kreacji kardynalskich
Kolegium Kardynałów

Liczba purpuratów wynosi 221 zaś uprawnionych do udziału w Konklawe wynosi 123

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Albert Vanhoye" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy