Albrecht z Koldic


Albrecht z Koldic w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Albrecht z Koldic (ur. ? - zm. 1448) — czeski szlachcic. Gubernator Górnych Łużyc oraz księstw jaworskiego i wrocławskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Albrecht był członkiem starej saskiej rodziny szlacheckiej Kolditz. Był synem Thimo VII z Koldic i jego żony Anny z Kittlitz.

Po śmierci króla Wacława IV został gubernatorem dziedzicznego księstwa jaworskiego, funkcję tą sprawował do śmierci. W latach 1420–1424 sprawował także funkcję gubernatora księstwa wrocławskiego. Od 1425 aż do śmierci był gubernatorem Górnych Łużyc.[1]

Jako gubernator walczył po stronie katolików w wojnach husyckich. W 1428, na czele swych oddziałów brał udział w bitwie pod Starym Wielisławiem u boku Půty III z Častolovic (swojego zięcia) i księcia Jana ziębickiego. W 1433, aby uchronić Zamek Chojnik przed dostaniem się w ręce husytów, przekazał zamek Jeleniej Górze i zażądał, aby miasto zobowiązało się do zburzenia zamku.

Zmarł w 1448 r. Kolejnym gubernatorem Górnych Łużyc został Hans z Koldic - syn jego brata Zygmunta.

Rodzina | edytuj kod

Albrecht poślubił Annę z Saidy. Mieli dwoje dzieci:

Bibliografia | edytuj kod

  • Ludwig Petry i in .: Geschichte Schlesiens, vol. 1, Sigmaringen 1988, ​ISBN 3-7995-6341-5​ , s. 1   197–198, 208

Przypisy | edytuj kod

  1. Pavel Sedláček: Vztahy mezi Kladskem a Frankenšteijnskem ve 14. a 15. stoleti, in: Kladký Sborník, vol. 2 1998, p. 121
Na podstawie artykułu: "Albrecht z Koldic" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy