Aleksander Barchacz


Aleksander Barchacz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Barchacz (ur. 28 stycznia 1908 w Łodzi, zm. 28 marca 1987 w Warszawie) – polski kompozytor, żołnierz, polityk, dyplomata.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 28 stycznia 1908 w Łodzi jako syn Szymona[1]. Kształcił się w prywatnym Gimnazjum Filologicznym Bogumiła Brauna w Łodzi, Średniej Szkole Muzycznej Türnera, Konserwatorium Paryskim u boku Nadii Boulanger (uzyskując absolutorium), następnie w Konserwatorium im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Został kompozytorem, a jego utwory były wykonywane przez teatrzyk Qui pro Quo.

Zaangażował się w ruch rewolucyjny, został działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej – Lewica, Komunistycznej Partii Polski. Po wybuchu II wojny światowej znalazł się w kazachskiej Ałma-Acie, gdzie został kierownikiem muzycznym tamtejszego teatru, a od 1941 mieszkał w Uralsku, gdzie działał w teatrze i komponował pieśni żołnierskie dla radzieckiej armii.

Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR w szeregach 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, później 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, zostając kompozytorem piosenki marszowej tej formacji pt. "Marsz 1 Korpusu" (znana także jako "Spoza gór i rzek..."), do której słowa napisał Adam Ważyk. Był dyrektora Teatru Wojska Polskiego, a w strukturze I Armii Wojska Polskiego starszym instruktorem do spraw artystycznych. Wraz z frontem wschodnim wkroczył na ziemie polskie. Został powołany na stanowisko dyrektora Departamentu Szkolnictwa Artystycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Od 1 sierpnia 1945 do 27 stycznia 1946 pełnił urząd starosty powiatu kłodzkiego[2]. W 1946 był w stopniu ludowego Wojska Polskiego[3]. Od 7 września 1948 do 1953 był ambasadorem Polski w Bułgarii[4]. Po powrocie z placówki dyplomatycznej zamieszkiwał w Warszawie, pozostając kompozytorem.

Zmarł 28 marca 1987[5]. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie[5].

Piosenki | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Aleksander Barchacz. inwentarz.ipn.gov.pl. [dostęp 2017-07-01].
  2. Wykazy władców i władz. Okres po II wojnie światowej. Starostowie, oprac. S. Mróz, (w:) Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Kłodzko 1998, s. 224.
  3. a b M.P. z 1947 r. nr 81, poz. 538.
  4. Przedstawiciele dyplomatyczni Polski w Bułgarii. sofia.msz.gov.pl. [dostęp 2017-07-01].
  5. a b Lista pochowanych. Aleksander Barchacz. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-07-01].
  6. M.P. z 1947 r. nr 23, poz. 59.
  7. M.P. z 1956 r. nr 3, poz. 27.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Aleksander Barchacz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy