Andrzej Rej (zm. 1641)


Andrzej Rej (zm. 1641) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Rej[a] herbu Oksza (ur. ok. 1584, zm. 13 lutego 1641 w Skokach) – starosta niegrodowy libuski od 1631, sekretarz i pokojowiec Władysława IV Wazy, dyplomata, ambasador nadzwyczajny Rzeczypospolitej w Republice Zjednoczonych Prowincji w 1637 roku[2], przedstawiciel dyplomatyczny Rzeczypospolitej w Królestwie Anglii w 1637 roku[3].

Wnuk Mikołaja Reja.

Studiował w głównych ośrodkach kalwińskich i protestanckich w Europie m.in. Altdorf bei Nürnberg, Lejdzie, u profesora Keckermanna w Gdańskim Gimnazjum Akademickim i Saumur.

Poseł na sejm konwokacyjny 1632 roku z województwa poznańskiego i kaliskiego[4].

16 lipca 1636 roku w Toruniu Andrzej Rej reprezentował króla w czasie protestanckiego pogrzebu Anny Wazówny.

W 1637 roku wyruszył z misją dyplomatyczną (z zaproszeniem na ślub królewski oraz przeprosinami za odrzucenie protestanckiej narzeczonej króla) na dwory duński, angielski i niderlandzki. Będąc w Holandii mógł zamówić obraz u Rembrandta (portret Szlachcica polskiego), jednak nie jest to do końca udokumentowane[5]. Obraz ten znajdował się w kolekcji Rejów do I wojny światowej[potrzebny przypis].

Uwagi | edytuj kod

  1. Pisownia oryginalna nazwiska: Rey. Nazwiska osób, które pojawiły się w dziejach Polski przed rokiem 1800 pisze się zgodnie ze współczesną ortografią[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Pisownia nazwisk Polaków – postaci historycznych. W: Zasady pisowni i interpunkcji [on-line]. PWN. [dostęp 2016-10-21].
  2. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 84.
  3. Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 146.
  4. Włodzimierz Kaczorowski, Sejmy konwokacyjny i elekcyjny w okresie bezkrólewia 1632 r., Opole 1986, s. 366.
  5. Odlozilik, Otakar (1963). „Rembrandt's Polish Nobleman”. The Polish Review 8 (4): 3–32. Retrieved 16 July 2013.

Bibliografia | edytuj kod

  • Bogusław Radziwiłł, Autobiografia, wstępem poprzedził i opracował Tadeusz Wasilewski, Warszawa 1979
  • Jerzy Seweryn Dunin-Borkowski, Genealogie żyjących utytułowanych rodów polskich, Lwów 1895
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Rej (zm. 1641)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy