Antsiranana


Na mapach: 12°16′49″S 49°17′28″E/-12,280278 49,291111

Antsiranana w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antsiranana, także Antseranana (dawniej Diégo-Suarez) – miasto na Madagaskarze; ok. 115 tys. mieszkańców (2013), siódme co do wielkości miasto kraju[1]. Jeden z ważniejszych portów Madagaskaru, baza marynarki wojennej ukształtowanej za czasów francuskiej administracji. W mieście znajduje się też port lotniczy. Miasto jest siedzibą Uniwersytetu Północnego Madagaskaru założonego w latach 70. XX wieku[2].

Geografia i demografia | edytuj kod

Antsiranana jest stolicą prowincji o tej samej nazwie. Miasto zlokalizowane jest na północnym krańcu wyspy Madagaskar. Od południa otaczają go lasy, zaś niedaleko od nich znajduje się najwyższy szczyt kraju – Maromokotro (prawie 2900 m)[2].

W 1990 mieszkało tu 54,5 tys. ludzi[3], zaś trzy lata później już ponad 59 tys. osób[2].

Nazwa | edytuj kod

Według Marka Eveleigha, Antsiranana w języku malgaskim oznacza dosłownie „tam, gdzie jest sól” (ang. „where there is salt”). Do 1975 roku miasto nosiło nazwę Diégo-Suarez[3], a tę nazwę nadano na cześć dwóch portugalskich żeglarzy Diogo Diasa i Fernando Suàreza, którzy odkryli Madagaskar na początku XVI wieku[4], oraz na cześć Diogo Soaresa, portugalskiego żeglarza, który odwiedził te tereny w 1543 roku[5].

Historia | edytuj kod

W 1885 roku Francuzi wybudowali tu bazę wojskową. W 1942 roku miała tu miejsce bitwę o Madagaskar, w której poległo wielu brytyjskich żołnierzy. Wielu z nich pochowano na cmentarzu w Diégo-Suarez (ówczesna nazwa Antsiranany)[4]. Do uzyskania przez Madagaskar niepodległości, port w Antsirananie służył Francuzom[4].

29 kwietnia 1989 roku w Antsirananie gościł papież Jan Paweł II, który odprawił mszę świętą na tutejszym lotnisku w ramach swojej 41. pielgrzymki[6].

Gospodarka | edytuj kod

Tutejszy przemysł, z racji położenia tego miasta, opiera się głównie na budowie i naprawie statków. Produkuje się tu też m.in.: mydło, sól, substancje chemiczne oraz przetworzoną żywność. Najczęściej uprawia się tu ryż, maniok, wanilię, orzeszki ziemne i trzcinę cukrową[2].

Klimat | edytuj kod

Według klasyfikacji Köppena, Antsiranana należy do klimatu sawann, w którym pora sucha występuje podczas dni dłuższych[7]. Średnia roczna temperatura wynosi 25,6 °C, zaś średnia roczna suma opadów około 1200 mm. Najcieplej jest w grudniu, a najchłodniej w lipcu[8].


Przypisy | edytuj kod

  1. MADAGASCAR (ang.). citypopulation.de. [dostęp 2014-12-23].
  2. a b c d Antsiranana (ang.). britannica.com. [dostęp 2014-12-23].
  3. a b Jim Nelson: The Red Island. iUniverse, 2010, s. 67-69. ISBN 978-1-4502-5558-5. [dostęp 2014-12-22].
  4. a b c Antsiranana (Diego Suarez) (ang.). travelmadagascar.org. [dostęp 2014-12-23].
  5. Pierre Van Den Boogaerde: Shipwrecks of Madagasca. s. 40. ISBN 978-1-61204-339-5. [dostęp 2014-12-22].
  6. Grzegorz Polak, Bogumił Łoziński: Niestrudzony Pielgrzym Miłości. 104 Podróże Papieża Jana Pawła II. Reader's Digest, s. 216. ISBN 978-83-60530-32-0.
  7. Climate: Antsiranana (ang.). climate-data.org. [dostęp 2014-12-22].
  8. a b Antsiranana Climate (ang.). weather2travel.com. [dostęp 2014-12-22].
  9. ANTSIRANANA, MADAGASCAR (ang.). weatherbase.com. [dostęp 2014-12-23].
Na podstawie artykułu: "Antsiranana" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy