Armin van Buuren


Armin van Buuren w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Armin van Buuren (ur. 25 grudnia 1976 w Lejdzie) – holenderski DJ, producent muzyki trance, z wykształcenia prawnik[1]. Jeden z najpopularniejszych i utytułowanych DJ-ów na świecie[2]. W zestawieniu DJ Mag Top 100 Armin van Buuren uzyskał pierwsze miejsce w latach 2007–2010 i 2012[3][4][5][6][7], drugie w 2006, 2011 i 2013[8][9][10], trzecie w latach 2003–2005, 2014 i 2017[11][12][13][14][15], czwarte w 2015, 2016, 2018, 2019 i 2020[16][17], piąte w 2002[18] oraz dwudzieste siódme w 2001 roku[19]. Obecnie prowadzi w radiu cotygodniowy show „A State of Trance” (ASOT), które jest najchętniej słuchanym show radiowym na świecie z przeszło 30 milionami słuchaczy tygodniowo w ponad 40 krajach[20].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne życie | edytuj kod

Armin van Buuren urodził się 25 grudnia 1976 w Lejdzie w Holandii, natomiast dorastał w Koudekerk aan den Rijn. Pochodzi z umuzykalnionej rodziny. Jego ojciec był kolekcjonerem albumów muzycznych[21], a brat Eller van Buuren jest gitarzystą[22]. Komponowanie muzyki rozpoczął we wczesnych latach dzieciństwa od tworzenia miksów na komputerze[23].

Zainteresowanie syntetycznymi dźwiękami nastąpiło pod wpływem fascynacji twórczością Klausa Schulzego i Jeana-Michela Jarre’a[21][24]. Kiedy skończył 16 lat, dostał sampler Akai S-01 z wejściem mono. W 1995 roku pierwszy raz koncertował w klubie studenckim Nexus położonym niedaleko Leiden University[24]. W międzyczasie przeniósł swoje studio nagraniowe z sypialni do studia wytwórni muzycznej, gdzie pierwszymi utworami jakie skomponował były m.in. „Touch Me” i „Communication”[24].

Kariera muzyczna | edytuj kod

W 1995 roku wspólnie z wytwórnią Cyber Records wydał przebój „Blue Fear”, który był jego pierwszym dużym sukcesem[25], a 2 lata później został wydany jako singel[26].

Wspólnie z wytwórnią United Recordings w roku 1999 założył własną markę Armind. Ich pierwszym przedsięwzięciem było zorganizowanie koncertu „One”. Drugi koncert pod hasłem „Touch me” przeznaczony był dla wypromowania wschodzących gwiazd muzyki tanecznej. W tym samym roku poznał Dave’a Lewisa – odpowiedzialnego za początek kariery m.in. Tiësto i Ferry’ego Corstena. Lewis przedstawił go jako DJ-a w Wielkiej Brytanii oraz Stanach Zjednoczonych. We współpracy z Tiësto nagrał utwór „Eternity”, który następnie został sprzedany na licencji wytwórni Paula van Dyka „Vandit Records” i powtórnie wydany tego samego roku. Armin van Buuren razem z Ferrym Corstenem skomponowali track „Exhale”, który znalazł się w albumie System F. W Armind wydawał także w 2001 Perpetuous Dreamer swój album The Sound of Goodbye. W późniejszym czasie nagrał dwa remiksy Madison Avenue „Don’t Call Me Baby” i Wamdue Project „King of My Castle”, które zostały wydane w United Recordings. W 2002 roku muzyk zajął piąte miejsce na liście TOP 100 najpopularniejszych DJ-ów według DJ Magazine[18].

Pod koniec 2003 roku, w klubie The Hague van Buuren ustanowił światowy rekord w zagraniu najdłuższego seta, który trwał 12 godzin i 30 minut[21][24]. W tym samym roku wydał także swój debiutancki album „76[27].

W roku 2005 otrzymał nagrodę za Najlepszy Show Radiowy oraz tytuł Najlepszej Kompilacji dla A State of Trance 2004 otrzymany podczas Miami Winter Music Conference Awards[28]. W tym samym roku wspólnie z Weezer, Cocteau Twins, The Chemical Brothers, Keane, Nine Inch Nails, New Order i The Prodigy wystąpił na żywo na festiwalu LA’s Coachella. Regularnie koncertuje w Wielkiej Brytanii, w takich klubach jak: Passion, Godskitchen, Gatecrasher, Slinky, Peach. Poza Wielką Brytanią występuje również na Ibizie, Krecie, w Helsinkach, Tokio, a także w Jerozolimie. W międzynarodowym głosowaniu Trance Awards 2006 Armin van Buuren otrzymał nagrody za najlepszą kompilację („A State Of Trance 2005”), najlepszy radiowy show („A State Of Trance – Armin van Buuren”), najlepszy teledysk trance („Shivers”) oraz otrzymał tytuł najlepszego DJ-a i najlepszego rezydenta (w Amnesia Club na Ibizie)[29]. Singel „Serenity” w 2005 roku stał się hymnem Sensation White[30].

W niedzielę rano, 24 lipca 2011 na świat przyszła pierwsza córka Armina van Buurena, Fenna[31].

W 2012 roku powstał film dokumentalny A Year with Armin van Buuren, którego reżyserami są Oscar Verpoort i Max Maloney. Kamera przez rok towarzyszyła Arminowi van Buurenowi w trasie, ukazując codzienne życie DJ-a – w domu prywatnym, w podróży, w hotelowych pokojach oraz na wielkich imprezach masowych[32]. Premiera miała miejsce 30 października 2012 roku[33].

Na początku 2013 roku wraz z wokalistką Fiorą skomponował utwór „Waiting for the Night”, który ukazał się na ścieżce dźwiękowej do holenderskiej komedii romantycznej Verliefd op Ibiza[34]. 30 kwietnia tego samego roku muzyk z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej Koninklijk Concertgebouworkest wystąpił podczas uroczystości zaprzysiężenia króla Niderlandów, Wilhelma Aleksandra[35].

Przed swoim występem podczas festiwalu Tomorrowland, 27 lipca 2013 roku, Armin van Buuren ogłosił, że parę godzin wcześniej na świat przyszło jego drugie dziecko – syn Remy, któremu zadedykował swój set[36].

Życie prywatne | edytuj kod

18 września 2009 roku Armin van Buuren poślubił Erikę van Thiel[37], z którą ma dwójkę dzieci – córkę Fennę[31] oraz syna Remy’ego[36].

A State of Trance | edytuj kod

A State of Trance jest autorską audycją Armina van Buurena w radiu Digitally Imported, do którego Holender przeszedł po rozstaniu z ID&T. Oprócz Armina podczas audycji można usłyszeć utwory innych producentów: Dash Berlin, Aly & Fila, Ferry Corsten, Above & Beyond, Gabriel & Dresden czy Markus Schulz[38].

Dyskografia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Dyskografia Armina van Buurena.

Przypisy | edytuj kod

  1. Lesław Dutkowski: Trance płynący prosto z serca. muzyka.onet.pl. [dostęp 2006-04-24].
  2. Dlaczego wśród 10 najlepszych DJ-ów świata jest aż pięciu Holendrów?. www.wiatrak.nl. [dostęp 2019-06-09].
  3. muno: Dj Mag Top 100 2007 wyniki. muno.pl. [dostęp 2007-10-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-22)].
  4. Matik: Wyniki DJ Mag Top 100 DJs 2008. muno.pl. [dostęp 2008-10-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-23)].
  5. Matik: Wyniki DJ Mag Top 100 DJs - Król jest jeden?. muno.pl. [dostęp 2013-10-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-23)].
  6. Brett Kundtz: DJ Mag Top 100 Results. dancingastronaut.com. [dostęp 2010-10-26].
  7. Daniel Czarnecki: DJ Mag Top 100 DJs 2012 - WYNIKI. muno.pl. [dostęp 2012-10-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-26)].
  8. RA: DJ Mag Top 100 - 2006 Results. residentadvisor.net. [dostęp 2013-10-26].
  9. Wyniki DJ Mag Top 100 DJs 2011 już są!. topdj.pl. [dostęp 2011-10-21].
  10. Daniel Czarnecki: Takiego DJ Mag Top 100 DJs jeszcze nie było. muno.pl. [dostęp 2013-10-21].
  11. RA: DJ Mag Top 100 - 2003 Results. residentadvisor.net. [dostęp 2003-10-30].
  12. RA: DJ Mag Top 100 - 2004 Results. residentadvisor.net. [dostęp 2004-10-31].
  13. Top 100 DJs 2005. djmag.com. [dostęp 2017-11-03].
  14. Top 100 DJs 2014 (ang.). djmag.com. [dostęp 2014-10-19].
  15. Top 100 DJs 2017 (ang.). DJMag.com. [dostęp 2017-10-24].
  16. DJ Mag TOP 100 DJs 2015 – Oficjalne wyniki!. essentialmusic.pl. [dostęp 2015-10-16].
  17. DJ: DJ Mag Top 100 DJs 2016 Results Announced (ang.). ukf.com. [dostęp 2016-10-20].
  18. a b RA: DJ Mag Top 100 - 2002 Results. residentadvisor.net. [dostęp 2002-11-01].
  19. RA: DJ Mag Top 100 – 2001 Results (ang.). residentadvisor.net. [dostęp 2001-11-02].
  20. Piotr Świerczewski: Armin van Buuren - pierwszy DJ Niderlandów. supernius.pl. [dostęp 2013-03-20].
  21. a b c Armin van Buuren Biography. starpulse.com. [dostęp 2009-09-19].
  22. Behind the Guitar: Eller van Buuren (ang.). armadamusic.com. [dostęp 2009-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-12)].
  23. Reporter wNas.pl: ARMIN VAN BUUREN z okazji zaprzysiężenia Willema-Alexandra na nowego króla Niderlandów. wnas.pl. [dostęp 2013-05-07].
  24. a b c d Armin van Buuren Trance Deejay Netherlands DJ Global DJ. Trance Elements. [dostęp 2009-09-19].
  25. Leah Steffensen: Weekend Rewind: Armin van Buuren’s 1995 breakout single ‘Blue Fear’ (ang.). dancingastronaut.com. [dostęp 2013-03-24].
  26. Armin van Buuren hat sein Best of Album „Armin Anthems” veröffentlicht (niem.). hitfire.eu. [dostęp 2014-11-09].
  27. Voci: Retro Review: Armin van Buuren – 76 (Album) (ang.). trancefix.nl. [dostęp 2012-11-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  28. Dance Music Award for Armin van Buuren (ang.). armadamusic.com. [dostęp 2006-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-31)].
  29. HF / News – TRANCE AWARDS 2006 – FINAL RESULTS IN!. HarderFaster, 2006-06-29. [dostęp 2009-09-19].
  30. Armin van Buuren feat. Jan Vayne – Serenity (ang.). armadamusic.com. [dostęp 2012-12-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-13)].
  31. a b Armin for 'Best Dad in the World’! (ang.). armadamusic.com. [dostęp 2013-07-25].
  32. A Year With Armin van Buuren - film dokumentalny o Arminie. eska.pl. [dostęp 2012-10-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-26)].
  33. ProLogic Music (Warszawa): Rok z życia najlepszego DJ-a na świecie już w Polsce!. ftb.pl. [dostęp 2012-10-30].
  34. Armin van Buuren promuje nową komedię. www.infonaluzie.pl. [dostęp 2013-03-20].
  35. Marek: Armin wraz z orkiesetrą wita królewską parę!. arminvanbuuren.org. [dostęp 2013-05-02].
  36. a b A healthy baby boy for Armin & Erika! (ang.). arminvanbuuren.com. [dostęp 2013-07-27].
  37. Peach: Hey Mr. DJ, What’s Your DJ Relationship Status (ang.). dcclubbing.com, 2014-06-04. [dostęp 2014-06-18].
  38. Magiczna 609tka - specjalne wydanie A State of Trance. idance.pl. [dostęp 2014-11-22].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Armin van Buuren

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Armin van Buuren" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy