Ashmolean Museum


Na mapach: 51°45′19,44″N 1°15′36,00″W/51,755400 -1,260000

Ashmolean Museum w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ashmolean Museum (Ashmolean Museum of Art and Archaeology) – pierwsze na świecie muzeum uniwersyteckie. Jest położone przy ulicy Beaumont St. w Oksfordzie. Jego pierwszy budynek powstał w latach 1678–1683 w celu eksponowania w nim zbiorów gabinetu osobliwości Eliasa Ashmole’a, przekazanych przez niego uniwersytetowi w Oxfordzie w 1677.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Elias Ashmole, założyciel kolekcji muzeum

Kolekcja obejmuje zarówno te zbiory Eliasa Ashmole’a, które zgromadził on osobiście, jak również te, które nabył od ogrodników, podróżników i kolekcjonerów, Johna Tradescanta starszego i jego syna o tym samym imieniu. Kolekcja ta obejmowała starożytne monety, książki, miedzioryty, okazy geologiczne i zoologiczne; jednym z tych ostatnich był wypchany egzemplarz wymarłego ptaka dront dodo, ostatniego widzianego w Europie, który jednak w 1755 został w takim stopniu zniszczony przez owady, że pozostała tylko głowa i jeden pazur.

Muzeum otwarto 24 maja 1683, a jego pierwszym kuratorem został przyrodnik i profesor chemii na Uniwersytecie Oxfordzkim Robert Plot. Pierwszym budynkiem muzealnym stał się tzw. Old Ashmolean (Stary Ashmolean), którego projekt jest niekiedy przypisywany Christopherowi Wrenowi lub Thomas Woodowi[1]. Budynek ten, w którym mieści się obecnie Museum of The History of Science (Muzeum Historii Nauki), jest najstarszym zachowanym na świecie budynkiem zbudowanym dla potrzeb muzealnych[2].

Po tym przeniesieniu poszczególnych okazów muzealnych do nowych muzeów budynek „Old Ashmolean” przy Broad Street był używany jako pomieszczenia biurowe dla potrzeb personelu redakcyjnego Oxford English Dictionary. Od 1924 w budynku mieści się Museum of the History of Science. Jego ekspozycja obejmuje m.in. przyrządy naukowe przekazane w 1924 Uniwersytetowi Oxfordzkiemu przez kolekcjonera Lewisa Evansa (1853–1930), w tym największą na świecie kolekcję astrolabiów.

Obecny budynek Ashmolean Museum pochodzi z 1845. Został zaprojektowany przez Charlesa Roberta Cockerella i zbudowany stylu klasycystycznym przy Beaumont Street. Jedno jego skrzydło zajmują biblioteki Taylor Institution, wydziału języków średniowiecznych i współczesnych Uniwersytetu Oxfordzkiego. Budynek główny muzeum mieści kolekcję okazów archeologicznych i dzieła sztuki, w tym jedną z najświetniejszych kolekcji malarstwa prerafaelitów, zbiór ceramiki majolikowej i angielskich sreber. Dział archeologiczny to zapis archeologa Arthura Evansa, którym jest wyborna kolekcja greckiej i minojskiej ceramiki. Dział ten zawiera ponadto obszerny zbiór antyków ze starożytnego Egiptu i Sudanu. W muzeum mieści się też Griffith Institute, zajmujący się badaniami egiptologicznymi.

Kuratorzy i dyrektorzy muzeum | edytuj kod

  • Robert Plot (1683–1691)
  • Edward Lhuyd (1691–1709)
  • David Parry (1709–1714)
  • John Whiteside (1714–1729)
  • George Huddesford (1732–1755)
  • William Huddesford (1755–1772)
  • John Shute Duncan (1823–1829)
  • Philip Duncan (1829)
  • John Henry Parker (1869)
  • Arthur Evans (1884–1908)
  • David George Hogarth (1909–1927)
  • Edward Thurlow Leeds (1928–1945)
  • Sir Karl Parker (1945–1962)
  • Robert W. Hamilton (1962–1973)

Począwszy od 1973 stanowisko kuratora zostało zastąpione stanowiskiem dyrektora:

  • D.T. (później Sir David) Piper (1973–1985)
  • Profesor Sir Christopher White (1985–1997)
  • Dr P.R.S. Moorey (p.o. dyrektora) (1997–1998)
  • Dr Christopher Brown (1998– )[3]

Kradzieże | edytuj kod

W noc sylwestrową 31 grudnia 1999 złodzieje używając rusztowania na sąsiednim budynku wspięli się na dach muzeum i włamali się przez świetlik, kradnąc jeden z obrazów Paula Cézanne ‘a, Auvers-sur-Oise (1879–1882), wyceniany na 4,8 miliona dolarów. Ponieważ żaden inny obraz z pomieszczenia, w którym miała miejsce kradzież, nie zginął a skradzionego dzieła nie wystawiono na sprzedaż, pojawiły się domysły, iż była to kradzież na zamówienie[4][5].

Renowacja | edytuj kod

Biblioteka Sackler Library, objąwszy zbiory starszej biblioteki, otworzyła swe podwoje w 2001, pozwalając na powiększenie zbiorów książek, dotyczących cywilizacji klasycznej, archeologii i historii sztuki. W latach 2006–2009 muzeum było szeroko przebudowywane i rozbudowywane według projektów amerykańskiego architekta Ricka Mathera. Modernizację sal wystawowych zaprojektowała firma Metaphor, wspomagana finansowo przez fundację Heritage Lottery Fund. W wyniku przebudowy przybyły 2 kondygnacje, nowe pracownie konserwatorskie i centrum edukacyjne a powierzchnia wystawiennicza uległa podwojeniu[6]. W wyniku modernizacji muzeum przybyła restauracja i sklep z pamiątkami[7]. 7 listopada 2009 po zakończeniu prac muzeum zostało ponownie otwarte dla zwiedzających. Przez pierwsze 2 godziny odwiedziło je 3000 gości. Do dyspozycji zwiedzających jest obecnie 39 galerii[8].

Kolekcja | edytuj kod

Pierścionki „Posie Rings”

Do głównych atrakcji w zbiorach muzealnych należą:

Starożytności egipskie | edytuj kod

Malarstwo renesansowe | edytuj kod

Malarstwo barokowe | edytuj kod

Malarstwo impresjonistyczne | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. British History Online: The Old Ashmolean Museum (z: A History of the County of Oxford: Volume 3: The University of Oxford (1954), s. 47-49) (ang.). [dostęp 2011-05-25].
  2. Museum of the History of Science, Oxford: History (ang.). [dostęp 2011-05-25].
  3. Oxford University Gazette: Oxford University Gazette Ashmolean Museum: Acting Director's Report 1997-8 (ang.). [dostęp 2011-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-24)].
  4. The New York Times: Art World Nightmare: Made-to-Order Theft; Stolen Works Like Oxford's Cezanne Can Vanish for Decades (ang.). [dostęp 2011-05-25].
  5. guardian.co.uk: How art treasures are stolen to order (ang.). [dostęp 2011-05-25].
  6. Christopher Howse w: Telegraph.co.uk: The reopening of the Ashmolean: infinite riches in a larger room (ang.). [dostęp 2011-05-25].
  7. Emma Park i Akshat Rathi w: The Oxonian Review: Ashes to Ashmolean (ang.). [dostęp 2011-05-25].
  8. BBC: Ashmolean Museum opens to public (ang.). [dostęp 2011-05-25].
  9. University of Oxford, Ashmolean Museum: The Parian Marble (ang.). [dostęp 2011-05-25].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (muzeum uniwersyteckie):
Na podstawie artykułu: "Ashmolean Museum" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy