Atrakurium


Atrakurium w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Atrakurium – pochodna izochinoliny, o działaniu niedepolaryzującym.

Spis treści

Działanie | edytuj kod

Środek blokuje przewodnictwo nerwowo-mięśniowe wywołując porażenie mięśni poprzecznie prążkowanych (zwiotczenie mięśni szkieletowych) poprzez działanie konkurencyjne w stosunku do acetylocholiny na receptory płytki motorycznej. Po podaniu dożylnym początek działania występuje po około 30 sekundach, zwiotczenie (umożliwiające intubację) – po około 90 sekundach, utrzymuje się do 35 minut. W organizmie w fizjologicznym pH i normalnej temperaturze ciała ulega nieenzymatycznemu rozkładowi do nieczynnych produktów (czwartorzędowego kwasu i laudanozyny), nie wpływających na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Atrakurium jest stosunkowo bezpiecznym środkiem. W niewielkim stopniu uwalnia histaminę, nie blokuje receptorów muskarynowych i nie działa na zwoje wegetatywne. Nie wykazuje tendencji do kumulacji. Może być stosowany w znieczuleniu do cięcia cesarskiego, gdyż słabo przenika przez barierę łożyskową. Jest lekiem z wyboru stosowanym u chorych z niewydolnością wątroby i nerek – czas jego działania nie zależy od metabolizmu narządowego i nie ulega przedłużeniu u pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek i wątroby.

Wskazania | edytuj kod

Zwiotczenie mięśni poprzecznie prążkowanych w celu: wykonania intubacji dotchawiczej podczas zabiegów operacyjnych, kontrolowanej wentylacji (np. u pacjentów sztucznie wentylowanych w OIT).

Przeciwwskazania | edytuj kod

Reakcje uczuleniowe na lek oraz brak możliwości podjęcia sztucznej wentylacji podczas zabiegu.

Działanie niepożądane | edytuj kod

Reakcje związane z uwolnieniem histaminy: zaczerwienienie skóry, obniżenie ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli; wstrząs anafilaktyczny, kurcz głośni.

Interakcje | edytuj kod

Aminoglikozydy, polimyksyny, streptomycyna, tetracykliny, linkomycyna, klindamycyna, amfoterycyna B, furosemid, kwas etakrynowy, tiazydy, mannitol, acetazolamid, leki przeciwarytmiczne (chinidyna, propranolol, blokery kanału wapniowego, lidokaina, prokaiamid), ketamina, sole litu, sole magnezu i wapnia podawane parenteralnie, leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium), hipotermia – nasilają lub wydłużają działanie atrakurium na płytkę nerwowo-mięśniową. Halotan, enfluran, izofluran, metoksyfluran nasilają działanie relaksacyjne i wymagają modyfikacji dawki. Acetylocholina i pochodne oraz sole potasu zmniejszają intensywność bloku. Inhibitory esterazy acetylocholinowej, np. prostygmina, neostygmina odwracają działanie porażające złącze nerwowo-mięśniowe.

Dawkowanie | edytuj kod

Dożylnie – dorośli i dzieci powyżej 1. mż.: dawka umożliwiająca intubację – 0,5–0,6 mg/kg mc., dawka początkowa u chorych intubowanych z użyciem innego środka: 0,3–0,6 mg/kg mc., podtrzymująca 0,1–0,2 mg/kg mc.

Przypisy | edytuj kod

  1. Atrakurium (CID: 47319) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. Atrakurium (DB00732) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. Atrakurium (nr A7604) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych (ze względu na zmianę sposobu wywołania karty charakterystyki, aby pobrać kartę dla obszaru USA, na stronie produktu należy zmienić lokalizację na "United States" i ponownie pobrać kartę). [dostęp 2011-06-20].

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Atrakurium" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy