Barbara Grochulska


Barbara Grochulska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Barbara Grochulska, z d. Szemplińska (ur. 13 października 1924 w Worowicach k. Płocka[1], zm. 30 kwietnia 2017[2]) – polska historyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, żołnierz Armii Krajowej i uczestniczka powstania warszawskiego[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1944 zdała tajną maturę w Liceum im. H. Gepnerówny w Warszawie. W 1952 ukończyła studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim[3]. Uzyskała stopień doktora (1963, promotor prof. Stefan Kieniewicz) i doktora habilitowanego (1976) na Uniwersytecie Warszawskim. 20 sierpnia 1980 roku podpisał apel 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[4]. W 1990 została profesorem nadzwyczajnym. Od 1992 na emeryturze. Badaczka dziejów Księstwa Warszawskiego, przewodnicząca jury „Nagrody im. prof. Jerzego Skowronka” i członek jury „Nagrody Naukowej KLIO”.

Uczniowie | edytuj kod

Do grona jej uczniów należą: Martyna Deszczyńska, Maciej Mycielski, Magdalena Ślusarska, Piotr Ugniewski.

Publikacje | edytuj kod

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Encyklopedia Solidarności. [dostęp 2017-05-02].
  2. Nekrolog. [dostęp 2017-05-10].
  3. Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 110
  4. Apel (dokument KSS KOR, Archiwum Opozycji IV/04.05.43 [b.n.s])

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Barbara Grochulska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy