Bariera geograficzna


Bariera geograficzna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bariera geograficzna – jedna z przyczyn izolacji rozumianej jako ograniczenie lub całkowity brak kontaktów między populacjami tego samego gatunku.

Bariera geograficzna jest związana z występowania różnych przeszkód natury przestrzennej, np. masywów górskich, mórz i oceanów. Bariery te utrudniają wędrówki zwierząt i są również nazywane barierami wędrówkowymi[1]. Bariery wędrówkowe mogą być różne w zależności od gatunku. Dla ptaków lądowych taką barierą może być ocean, dla innych pustynia czy góry.

Przypisy | edytuj kod

  1. [1] Piotr Świętochowski, Tomasz Tumiel, Marcin Sidelnik, Sprawozdanie z prac obozu ornitologicznego „Akcja Siemianówka” 2002 – 2005, Koło Naukowe Biologów, Instytut Biologii, Uniwersytet w Białymstoku, s.4
Na podstawie artykułu: "Bariera geograficzna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy