Bartoloni


Bartoloni w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bartoloni (Bartolani) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Nałęcz z nobilitacji.

Opis herbu | edytuj kod

W polu czerwonym chusta srebrna, ułożona w koło, związana u dołu, z opuszczonymi końcami, z dwoma krzyżami kawalerskimi złotymi w słup; jednym w środku, drugim pod nawiązaniem.

Klejnot: Krzyż jak w godle między lilią srebrną z prawej i różą czerwoną z lewej.

Labry: Czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki | edytuj kod

Nadany[1] 10 kwietnia 1589 roku lekarzowi z Sandomierza Stanisławowi Bartolani[2].

Herb jest wynikiem adopcji do Nałęcza[3].

Herbowni | edytuj kod

Bartoloni - Bartolani.

Przypisy | edytuj kod

  1. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. Warszawa: Główny skład Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897. T.2 str.15 podaje indygenat
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001. ISBN 83-7181-217-5. str. 15
  3. tamże

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Herby szlacheckie w PolsceABC – FG – JKL – MN – PR – ŚT – Ż Odmiany herbu Nałęcz

Heraldyka

Na podstawie artykułu: "Bartoloni" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy