Bazipodit


Bazipodit w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Odnóże dwugałęziste skorupiaka Porównanie gnatopodium i odnóża tułowiowego obunoga. Bazipodit podpisany jako basis

Bazipodit (łac. basis) – najbardziej odsiebny człon (podomer) protopoditu odnóża skorupiaków[1][2]. Jego odpowiednikiem u innych stawonogów jest krętarz[2].

Bazipodit poprzedzony jest koksopoditem, z którym niekiedy może być zlany. Stanowi pierwszy człon telopoditu. W dystalnej części bazipoditu wyrasta ischiopodit, stanowiący pierwszy człon endopoditu, czyli wewnętrznej gałęzi odnóża dwugałęzistego. Z boku bazipoditu wyrasta płatek, zwany egzytem, który często jest rozbudowany i członowany, tworząc egzopodit, czyli zewnętrzną gałąź odnóża dwugałęzistego[2].

Mięśnie obniżacze i dźwigacze bazipoditu biorą swój początek w koksopodicie[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Zoologia: Stawonogi. T. 2, cz. 1. Szczękoczułkopodobne, skorupiaki. Czesław Błaszak (red. nauk.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 248, 347. ISBN 978-83-01-16568-0.
  2. a b c d R. E. Snodgrass: Principles of Insect Morphology. Cornell University Press, 1935.
Na podstawie artykułu: "Bazipodit" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy