Bernart de Ventadorn


Bernart de Ventadorn w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bernart de Ventadour, Bernard de Ventadour (ur. ok. 1125 w Ventadour, zm. w Périgueux, ok. 1195) – trubadur, poeta i kompozytor.

Mimo niskiego pochodzenia (przypuszcza się, że ojciec Bernarta był piekarzem w zamku Ventadour), stał się jednym z najsławniejszych trubadurów. Działał na dworze Eleanory Akwitańskiej, zaślubionej Henrykowi II Plantagenetowi, a następnie w służbie Rajmunda z Poitiers, księcia Antiochii. Być może ostatnie lata życia spędził w klasztorze w Peregueux.

Spośród 40 utworów, które się mu przypisuje, około 18 – co jest znaczącą liczbą, jak na ten okres – posiada zachowaną melodię.

Chansone | edytuj kod

Fragment kansony Bernarda z XII wieku w tłumaczeniu Edwarda Porębowicza:

I moc wszelką skwapliwie jej zdam, Nie dziwcie się, że śpiewam słodziej, Niż najuczeńsi w krąg pieśniarze: Mnie sama miłość śpiewać każe, Chętnego po swej woli wodzi. Ciało, serce i zmysły i duch Na nią jedną wzrok zwrócony mam, W nią jedną zasłuchany słuch.

i w oryginale

Non es meravelha s'ieu chan Miels de nulh autre chantador; Quar plus trai mos cors ves amor, E mielhs sui faitz a son coman; Cors e cr e saber e sen E fors' e poder hi ai mes; Si m tira vas amor lo fres Qu'a nulh'autra part no m'aten.

Bibliografia | edytuj kod

  • Aubrey, Elizabeth (1996). The Music of the Troubadours. Indianapolis: Indiana University Press. ISBN 0-253-21389-4​.
  • Boase, Roger (1977). The Origin and Meaning of Courtly Love: A Critical Study of European Scholarship. Manchester: Manchester University Press. ISBN 0-87471-950-X​.
  • Herman, Mark and Ronnie Apter, trans. (1999). A Bilingual Edition of the Love Songs of Bernart de Ventadorn in Occitan and English: Sugar and Salt. Ceredigion: Edwin Mellen Press. ISBN 0-7734-8009-9​.
  • Hoppin, Richard H. (1978). Medieval Music. New York: W.W. Norton & Co. ISBN 0-393-09090-6​.
  • Ippolito, Marguerite-Marie (2001). Bernard de Ventadour: troubadour limousin du XIIe: prince de l'amour et de la poésie romane. Paris: L'Harmattan. ISBN 2-74750-017-9​.
  • Lazar, Moshé, ed. (1966). Bernart de Ventadour: Chansons d'Amour. Paris: Klincksieck.
  • Merwin, W.S. (2002). "The Mays of Ventadorn." National Geographic. ISBN 0-7922-6538-6​.
  • Roche, Jerome (1980). "Bernart de Ventadorn." The New Grove Dictionary of Music and Musicians, 20 vols., ed. Stanley Sadie. London: Macmillan Publishers. ISBN 1-56159-174-2​.


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bernart de Ventadorn" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy