Bernikla rdzawoszyja


Bernikla rdzawoszyja w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Jaja

Bernikla rdzawoszyja (Branta ruficollis) – średniej wielkości wędrowny ptak wodny z rodziny kaczkowatych, zamieszkujący zachodnią Syberię. Zimuje na wybrzeżu Morza Czarnego i Kaspijskiego.

Cechy gatunku 
Brak dymorfizmu płciowego. Czoło, wierzch głowy, tył szyi, plecy i ogon oraz skrzydła czarne. Brzuch i pokrywy podogonowe białe. Na boku głowy duża, rdzawoczerwona, kwadratowa plama. Ten sam kolor mają przód i boki szyi oraz wole. Niemal wszystkie barwne połacie oddzielone szerokimi białymi pasami. Nogi i dziób czarne. Młode ubarwione podobnie, lecz czarne plamy mają odcień brązowy.
Wymiary średnie
Długość ciała ok. 53–56 cm; rozpiętość skrzydeł ok. 116–135 cm. Masa ciała u samców 1200–1625 g, u samic – 1058–1130 g[3].
Zasięg występowania
Gniazduje na trzech półwyspach Rosji: Tajmyr (około 70% populacji[4]), Gydańskim i Jamał[4][3]. Środowiskiem życia jest lasotundra i tundra. Zimuje u wybrzeży Morza Czarnego i Kaspijskiego[3]; przebywa wtedy na stepach. Na zimowiska przybywa w październiku lub listopadzie[5]. W Polsce pojawia się rzadko, choć z wyraźnym trendem wzrostowym – do 2011 roku stwierdzono jej obecność 220 razy, głównie w zachodniej części kraju (łącznie około 383 osobników)[6]. Szczególnie licznie obserwowano ją w Dolinie Baryczy (47 stwierdzeń)[6].
Lęgi 
Okres lęgowy rozpoczyna się w czerwcu; młode są opierzone na przełomie sierpnia i września[3]. Gniazda w luźnych koloniach; także w okolicy miejsc gniazdowania sokołów wędrownych (Falco peregrinus) i sów śnieżnych (Nyctea scandiaca), które zwiększają bezpieczeństwo gęsi i ich lęgu. W zniesieniu 3–10 jaj. Samica wysiaduje je przez około 25 dni. Młode są w pełni opierzone po około 5–6 tygodniach[5].
Pożywienie 
Żywi się pokarmem roślinnym – zbożami, trawami i pączkami roślinnymi[5].

Ochrona | edytuj kod

W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej[7].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Branta ruficollis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Branta ruficollis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c d Carboneras, C. & Kirwan, G.M.: Red-breasted Goose (Branta ruficollis). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2014. [dostęp 3 maja 2015].
  4. a b Red-breasted Goose Branta ruficollis. BirdLife International. [dostęp 3 maja 2015].
  5. a b c Red-breasted goose (Branta ruficollis). ARKive. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-17)].
  6. a b Ł. Ławicki, T. Stawarczyk. Występowanie bernikli rdzawoszyjej Branta ruficollis w Polsce. „Ornis Polonica”. 53, s. 188–201, 2012. 
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2014 r. poz. 1348).
Na podstawie artykułu: "Bernikla rdzawoszyja" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy