Bezpieczny seks


Bezpieczny seks w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bezpieczny seks – określenie odnoszące się do podejmowania pożycia seksualnego w sposób minimalizujący ryzyko przeniesienia chorób wenerycznych lub zajścia w ciążę, z zastosowaniem tzw. bezpiecznych zachowań seksualnych lub środków antykoncepcyjnych[potrzebny przypis]. Niektóre źródła sugerują, że właściwsze byłoby określenie bezpieczniejszy seks, aby zwrócić uwagę, że ryzyko się zmniejsza, ale nie jest zupełnie wyeliminowane[1].

Spis treści

Środki stosowane w ramach bezpiecznego seksu | edytuj kod

Jednym z najczęściej używanych środków antykoncepcyjnych jest prezerwatywa, która jako jedyna chroni przed chorobami wenerycznymi oraz zakażeniem HIV[potrzebny przypis].

Prezerwatywy | edytuj kod

Automat z prezerwatywami

Stosowanie prezerwatyw w sposób prawidłowy i konsekwentny jest wysoce skuteczne w zapobieganiu zakażenia wirusem HIV. Zmniejsza również ryzyko przeniesienia zakażeń chlamydiowych, rzeżączki, rzęsistkowicy[2] i innych przenoszonych drogą płciową[3]. W badaniach wykazano silny związek pomiędzy wzrostem użycia prezerwatyw z początkiem przy końcu lat 1980., a znaczącym spadkiem zachorowań na wszystkie choroby przenoszone drogą płciową do końca lat 1990[4].

Niekonsekwentne stosowanie prezerwatyw nie chroni natomiast przed tymi zakażeniami[5]. Wśród niebezpieczeństw stosowania prezerwatyw wymienia się również możliwość przerwania samej gumy, jak i jej zsunięcia. Według niektórych badań deklarowany "breakage and slippery rate" (współczynnik przerwania i zsunięcia) sięga od 1,46% do 18,6%[6].

Wstrzemięźliwość seksualna | edytuj kod

Według niektórych badań[7] podstawowym elementem, który zmniejsza zachorowalność na AIDS (badania dotyczyły populacji Ugandy), jest zmiana postaw społecznych wobec seksu, dzięki promowaniu wstrzemięźliwości i redukcji liczby partnerów seksualnych. Była to zasadnicza linia walki z chorobą przyjęta przez prezydenta tego kraju Yoweriego Museveniego, który szczególnie w pierwszej fazie ogólnonarodowej kampanii odrzucał prezerwatywę jako środek zabezpieczający przed HIV[8].

Obrzezanie | edytuj kod

Światowa Organizacja Zdrowia zaleca obrzezanie heteroseksualnych mężczyzn jako dodatkowy środek znacznie zmniejszający ryzyko zakażenia wirusem HIV[9]

Szczepienia | edytuj kod

Szczepienie przeciwko wirusom WZW typu B i HPV jest sposobem na zapobieganie zakażeniu tymi wirusami. Celem uzyskania maksymalnej skuteczności zaleca się szczepienie przed inicjacją seksualną[10]. Dostępna jest również szczepionka przeciwko WZW typu A, które może być przeniesione podczas wykonywania anilingus[11].

Praktyki seksualne a ryzyko zakażenia HIV | edytuj kod

Bardzo niskie ryzyko przeniesienia HIV wiąże się z wykonywaniem wzajemnej masturbacji - jeśli nie ma skaleczeń na rękach, jak również wrzodów lub zmian skórnych na genitaliach u któregoś z partnerów[6]. Niskie ryzyko niosą ze sobą m.in.: fellatio (u mężczyzn: jako strony biernej – ryzyko 0,01%, jako strony czynnej – ryzyko 0,005%[12]), anilingus, cunnilingus[6].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Safe sex | Define safe sex at Dictionary.com (ang.). [dostęp 2010-02-22].
  2. CDC – Condom Effectiveness – Male Latex Condoms and Sexually Transmitted Diseases. [dostęp 2010-02-11].
  3. King K. Holmes, Frederick P. Sparling, Walter E. Stamm, Peter Piot, Judith N. Wasserheit, Lawrence Corey, Myron L. Cohen: Sexually Transmitted Diseases (Sexually Transmitted Diseases ( Holmes)). McGraw-Hill Professional, s. 1822. ISBN 978-0-07-141748-8.
  4. Tassia Kolesnikow: Sexually Transmitted Diseases (Diseases and Disorders). Lucent Books, 2203, s. 46. ISBN 1-56006-910-4.
  5. S. Ahmed, T. Lutalo, M. Wawer, D. Serwadda i inni. HIV incidence and sexually transmitted disease prevalence associated with condom use: a population study in Rakai, Uganda.. „AIDS”. 15 (16), s. 2171–9, Nov 2001. PMID: 11684937
  6. a b c Tim Lane, PhD, MPH, Herminia Palacio, MD, MPH: Safer-Sex Methods. [dostęp 2010-02-10].
  7. Uczeni reprezentowali następujące instytucje: Harvard University School of Public Health, Boston, Massachusetts, USA; AIDS Research Institute, University of California, San Francisco, California, USA; Global Fund for AIDS, Tuberculosis and Malaria, Geneva, Switzerland; Family Health International, Arlington,Virginia, USA; NERCHA, Mbabane, Swaziland, South Africa.
  8. Dr Edward C. Green, Daniel T. Halperin, Vinand Nantulya, Janice A. Hogle. Uganda's HIV Prevention Success: The Role of Sexual Behavior Change and the National Response. „AIDS and Behavior”. 10 (4), s. 341-342, Czwartek, 11 maja 2006. Springer Netherlands. DOI: 10.1007/s10461-006-9073-y. ISSN 1573-3254 (ang.). [dostęp 22.02. 2010]. Cytat: According to modeling by Stoneburner and Low-Beer (2004), behavior change, particularly partner reduction, since the late 1980s in Uganda appears to have had a similar impact as a potential medical vaccine of 80% efficacy.  Por. publikacja książkowa: Edward C. Green: Rethinking AIDS Prevention: Learning from Successes in Developing Countries. Praeger Publishers, 2003. ISBN 0-86569-316-1. Omówienie książki zob. strona autora
  9. WHO | WHO and UNAIDS announce recommendations from expert consultation on male circumcision for HIV prevention
  10. Prevention – Sexually Transmitted Diseases | Genito Urinary Medicine. [dostęp 2010-02-10].
  11. Guide to Safer Sex (Concise). [dostęp 2010-02-10].
  12. B. Varghese, JE. Maher, TA. Peterman, BM. Branson i inni. Reducing the risk of sexual HIV transmission: quantifying the per-act risk for HIV on the basis of choice of partner, sex act, and condom use.. „Sex Transm Dis”. 29 (1), s. 38–43, Jan 2002. PMID: 11773877

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Kontrola autorytatywna (seks):
Na podstawie artykułu: "Bezpieczny seks" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy