Billy Preston (muzyk)


Billy Preston (muzyk) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Billy Preston, właśc. William Everett Preston[1][2] (ur. 2 września 1946 w Houston, zm. 6 czerwca 2006 w Scottsdale[1][2]) – amerykański muzyk soulowy, wokalista, organista, pianista i kompozytor.

Najbardziej znany jako muzyk sesyjny, Preston nagrywał też własne płyty. Współpracował między innymi z takimi gwiazdami jak The Beatles (płyty Abbey Road i Let It Be), The Rolling Stones, Eric Clapton, The Jackson Five, Barbra Streisand, Stevie Wonder, George Harrison, John Lennon, Ray Charles, Little Richard, Ringo Starr, Red Hot Chili Peppers. Najsłynniejsze solowe płyty Prestona to: That's The Way God Planned It (z tytułowym hitem) (1969) i Encouraging Words (1970), obie nagrane dla Apple Records.

Zmarł w śpiączce, na którą zapadł w listopadzie 2005. Wcześniej dobrowolnie zgłosił się do kliniki odwykowej w Malibu w Kalifornii, gdzie doznał zapalenia osierdzia, co doprowadziło do niewydolności oddechowej i w konsekwencji śpiączki[2].

Dyskografia | edytuj kod

Albumy solowe | edytuj kod

Gospel | edytuj kod

  • Sixteen Years Old Soul (1962)
  • Hymns Speak from the Organ (1965)
  • Gospel In My Soul (Re-edition of Hymns Speak from the organ) (1973)
  • Behold! (1978)
  • Universal Love (1980)
  • Ministry of Music (1994)
  • Minister of Music (1995)
  • Words and Music (1996)
  • Music From My Heart (2001)

Występy gościnne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Billy Preston na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-07-14].
  2. a b c Jon Pareles: Billy Preston, 59, Soul Musician, Is Dead; Renowned Keyboardist and Collaborator (ang.). nytimes.com, 2006-06-07. [dostęp 2011-07-14].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Billy Preston (muzyk)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy