Bishop (działo samobieżne)


Bishop (działo samobieżne) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bishop (ang. "biskup") – brytyjska samobieżna haubicoarmata zaprojektowana i produkowana w 1942 roku[1] (na podwoziu czołgu piechoty Mk III Valentine).

Historia | edytuj kod

Działo samobieżne typu Bishop było pierwszym tego rodzaju pojazdem w armii brytyjskiej. Inżynierowie wykorzystali kadłub czołgu Valentine i zamocowali na nim haubicoarmatę 25-funtową (87,6 mm).

Pojazd miał szereg wad – do najważniejszych należały problemy ze strzelaniem na większą odległość (lufa nie mogła być ustawiona pod odpowiednim kątem), niewielka ilość miejsca na amunicję, trudności z manewrowaniem, a także – ze względu na zastosowanie specyficznego działa – wysoka sylwetka.

Z tych względów oraz z powodu słabych parametrów czołgu Valentine (niewielka prędkość i słabe opancerzenie) Bishop był nielubiany przez załogi, wkrótce został też zastąpiony przez lepsze konstrukcje M7 Priest oraz Sexton. Wyprodukowano tylko ok. 100 egzemplarzy Bishopa.

Bishop spisywał się jednak stosunkowo dobrze w walce z czołgami i piechotą nieprzyjaciela. Po raz pierwszy został użyty bojowo podczas II bitwy pod El Alamein i używany był aż do początków kampanii włoskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Ciepliński i Woźniak 1994 ↓, s. 30.

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo „WIS”, 1994, s. 30. ISBN 83-86028-01-7.
Na podstawie artykułu: "Bishop (działo samobieżne)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy