Bitwa pod Espinozą


Na mapach: 43°04′00,1200″N 3°31′59,9880″W/43,066700 -3,533330

Bitwa pod Espinozą w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Marszałek Caude Victor-Perrin

Bitwa pod Espinozą – bitwa stoczona w dniach 10–11 listopada 1808 pod miasteczkiem Espinosa de los Monteros w Górach Kantabryjskich. Starcie zakończyło się zwycięstwem wojsk francuskich dowodzonych przez marszałka Victora nad hiszpańską Armią Galicji generała-porucznika Joaquína Blake’a.

Pierwszego dnia spotkania Victor, spodziewając się łatwego zwycięstwa, które zmyłoby zeń hańbę przegranej pod Valmasedą, przypuścił serię nieskładnych ataków, odpartych z dużymi stratami przez generała Romanę i jego karne oddziały regularnej armii. Do zapadnięcia nocy Blake utrzymał swe pozycje. Rankiem 11 listopada, Victor odzyskał zimną krew i przeprowadził zmasowany atak, w wyniku którego rozbił lewe skrzydło armii Blake’a i zmusił resztę Hiszpanów do ucieczki. Francuzi zdobyli 30 dział i 30 sztandarów.

Wprawdzie nie była to bitwa decydująca, spowodowała jednak upadek ducha w rozbitym i śmiertelnie znużonym hiszpańskim wojsku (nie posiadającym ani nadrzędnego dowództwa, ani rządu, które mogłyby koordynować jego działania), była więc początkiem końca całej armii Blake’a w Galicji. Blake'owi trzeba natomiast przyznać, że w odwrocie udało mu się przeprowadzić resztki swoich oddziałów przez góry i uniknąć - ku zdiwieniu Napoleona – pogoni, jaką rzucił za nim marszałek Soult.

Niemniej, gdy dotarł wreszcie 23 listopada do prowincji León, pod jego sztandarami było zaledwie 10 000 żołnierzy.

Kontrola autorytatywna (bitwa):
Na podstawie artykułu: "Bitwa pod Espinozą" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy