Bohater Pracy Socjalistycznej


Bohater Pracy Socjalistycznej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Odznaczenie "Bohater Pracy Socjalistycznej"

Bohater Pracy Socjalistycznej (ros. Герой Социалистического Труда) – tytuł przyznawany, w latach 19381991, przez Radę Najwyższą ZSRR, za szczególne zasługi dla państwa. Wraz z tytułem przyznawano Order Lenina, Medal Sierp i Młot oraz dyplom Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. Jako pierwszy tytuł ten uzyskał Józef Stalin 20 grudnia 1939. Jako ostatnia otrzymała ten tytuł Bibygül Tölegenowa 21 grudnia 1991.

Szesnastu ludzi zostało trzykrotnie nagrodzonych tytułem Bohatera Pracy Socjalistycznej: Anatolij Aleksandrow, Boris Wannikow, Nikołaj Duchow, Jakow Zeldowicz, Siergiej Iljuszyn, Mstisław Kiełdysz, Dynmuchamed Konajew, Igor Kurczatow, Andriej Sacharow (pozbawiony tytułu), Jefim Sławski, Andriej Tupolew, Hamroqul Tursunqulov, Julij Chariton, Nikita Chruszczow, Konstantin Czernienko i Kiriłł Szczołkin.

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (tytuł honorowy):
Na podstawie artykułu: "Bohater Pracy Socjalistycznej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy