Bremia lactucae


Bremia lactucae w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bremia lactucae Regel – gatunek grzybopodobnych lęgniowców z rodziny wroślikowatych[1]. Grzyb mikroskopijny, pasożyt obligatoryjne niektórych roślin z rodziny astrowatych (Brassicaceae). Wywołuje u sałaty chorobę zwaną mączniakiem rzekomym sałaty[2].

Spis treści

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Bremia, Peronosporaceae, Peronosporales, Peronosporidae, Peronosporea, Incertae sedis, Oomycota, Chromista[1].

Ma około 30 synonimów. Są nimi m.in. dawniej wyróżnione formy i odmiany[3]:

Morfologia i rozwój | edytuj kod

Endobiont, rozwijający się wewnątrz tkanek roślin. Tworzy pomiędzy ich komórkami hialinowe, bezprzegrodowe strzępki, z których wyrastają duże, kuliste lub maczugowate ssawki wnikające do komórek[2], oraz dichotomicznie rozgałęzione, również bezbarwne sporangiofory. Rozgałęziają się one zazwyczaj w połowie swojej długości, a wierzchołki ich rozgałęzień są pęcherzykowate, płaskie, zakończone przeważnie 5 krótkimi, prostymi wyrostkami. Na wyrostkach tych powstają bezbarwne zarodniki sporangialne z brodawką na szczycie. Mają wymiary 15–25 × 12–21 μm. Na dolnej stronie liści porażonych roślin tworzą biały nalot. Lęgnie o cienkiej, brunatnej ścianie. W porażonych częściach roślin czasami tworzą się w przybliżeniu kuliste oospory o średnicy 26–34 μm i żółtobrunatnym, cienkim, gładkim lub słabo brodawkowanym episporium[2][4].

Źródłem infekcji pierwotnej są oospory zimujące na obumarłych, porażonych resztkach roślin w glebie, a czasami także w nasionach. W sprzyjających warunkach kiełkują tworząc strzępkę infekcyjną. Na porażonych roślinach w sezonie wegetacyjnym powstają zarodniki sporangialne, które dokonują infekcji wtórnych rozprzestrzeniając chorobę. Roznoszone są przez wiatr. Kiełkują w strzępkę grzybni. Zazwyczaj jest ona heterotaliczna, sporadycznie homotaliczna[4].

Występowanie | edytuj kod

Gatunek szeroko rozprzestrzeniony. Występuje w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie, Azji, Afryce, Australii i niektórych wyspach[5].

Pasożytuje na niektórych roślinach z rodziny astrowatych. Stwierdzono występowanie na gatunkach należących do rodzajów: Glebionis, Gaillardia, Helichrysum, Doronicum, Pericallis, Senecio, Arctium, Carduus, Centaurea, Cirsium, Cynara, Crepis, Hieracium, Hypochaeris, Lactuca, Mycelis, Pieris, Sonchus, Taraxacum, Tragopogon[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2018-03-02].
  2. a b c Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2018-03-02].
  4. a b SelimS. Kryczyński SelimS., ZbigniewZ. Weber ZbigniewZ. (red.), Fitopatologia, t. 2. Choroby roślin uprawnych, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2011, s. 240,241, ISBN 978-83-09-01077-7 .
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2018-03-02].
  6. Malcolm Storey: Bremia lactucae Regel (Lettuce Downy Mildew). W: BioInfo (UK) [on-line]. [dostęp 2018-03-02].
Na podstawie artykułu: "Bremia lactucae" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy