Bromek ksylilu


Bromek ksylilu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bromek ksyliluorganiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów halogenowanych, bromowa pochodna ksylenu. Jest lakrymatorem i był stosowany jako środek bojowy podczas I wojny światowej, m.in. przez Niemcy jako "T-Stoff" lub "Weisskreuz". Obecnie nie ma znaczenia bojowego.

Techniczny bromek ksylilu jest mieszaniną izomerów orto, meta i para. Otrzymuje się go przez bromowanie ksylenu. Jest cieczą o temperaturze wrzenia 212–223 °C. Maksymalne stężenie par: (przy 25 °C) cmax = 0,6 mg/dm³. Bromek ksylilu nie rozpuszcza się i nie hydrolizuje w wodzie.

Działa drażniąco na błony śluzowe oczu powyżej stężenia 3,8 mg/m3.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bromek ksylilu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy