Carina


Carina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Carina – typ jachtu żaglowego, slup jednokadłubowy, balastowy lub balastowo-mieczowy.

Jego długość wynosi 5,96 metra, szerokość 2,11 metra, a powierzchnia ożaglowania około 16 m². Wysokość od KLW 8,5 m. Kadłub jest laminatowy, ma 4 koje, brak wydzielonego kambuza i kingstona. W Polsce dopuszczony do żeglugi po morskich wodach wewnętrznych i wodach śródlądowych. Produkowany w Morskiej Stoczni Jachtowej im. L. Teligi w Szczecinie w latach siedemdziesiątych XX w.

Wersja "śródlądowa" - balastowo-mieczowa z balastem pod stępką wyposażona w ruchome płetwy mieczowe i sterowe, wersja "morska" - balastowa z bulbkilem oraz sterem stałym, sztormrelingiem i instalacją elektryczną do oświetlenia obowiązkowego.

Carina balastowo-mieczowa słabo pływa w kursach ostrych i ogólnie jest niewdzięczna do żeglowania (halsowania) w wiatrach zbyt słabych lub silnych ze względu na wysokie burty, małą powierzchnię boczną (podwodną) i niedobalastowanie.

Bardzo dobre walory nautyczne prezentuje Carina balastowa, lecz zanurzenie (ok. 100 cm) utrudnia żeglugę po akwenach śródlądowych.

Jacht trudny do transportu lądowego. Ze względu na balast wymaga specjalnej, niestandardowej przyczepy.

Na podstawie artykułu: "Carina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy