Charles Talbot (1. baron Talbot)


Charles Talbot (1. baron Talbot) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Charles Talbot, 1. baron Talbot (ur. 21 grudnia 1685[1], zm. 14 lutego 1737) – brytyjski prawnik i polityk.

Był najstarszym synem biskupa Durham Williama Talbota i Catherine King. Wykształcenie odebrał w Eton College oraz w Oriel College na Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1704 r. został członkiem All Souls College. W 1704 r. rozpoczął praktykę adwokacką, a w 1717 r. został radcą generalnym księcia Walii Jerzego.

W 1720 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Tregony. W 1722 r. zmienił okręg na Durham. W 1726 r. otrzymał stanowisko radcy generalnego Anglii i Walii. W 1733 r. został Lordem Kanclerzem. Został również kreowany baronem Talbot i zasiadł w Izbie Lordów. Zmarł podczas sprawowania urzędu w 1737 r.

Lord Talbot był żonaty z Cecil Matthews. Miał z nią trzech synów. Najstarszy, William, odziedziczył tytuł barona Talbot. Bratanek Williama, John, zostanie później kreowany hrabią Talbot[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. leighrayment.com.
  2. thepeerage.com.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Charles Talbot (1. baron Talbot)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy