Christopher Walken


Christopher Walken w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ronald Christopher Walken[1][2][3], bardziej znany jako Christopher Walken (ur. 31 marca 1943 w Nowym Jorku) – amerykański aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, reżyser i producent filmowy[4], także tancerz, piosenkarz i model[5]. Zdobywca Oskara dla najlepszego aktora drugoplanowego w 1978, za rolę w Łowcy jeleni Michaela Cimino[6].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodził się w Queens[7] w Nowym Jorku[8] w rodzinie metodystów[9] jako najmłodszy z trzech synów[10] piekarza – emigranta z Niemiec, Paula Walkena – i emigrantki ze Szkocji, Rosalie (z domu Russell)[11]. Jego imię Ronald nadano mu na cześć aktora Ronalda Colmana[12].

W wieku trzech lat pojawiał się w katalogach jako dziecięcy model, był także w tle w komediowych skeczach takich komików jak Jerry Lewis, Steve Allen i Jackie Gleason. Wraz ze swoimi starszymi braćmi, Glennem i Kennethem, od najmłodszych lat uczęszczał na lekcje tańca. W 1961 ukończył Professional Children’s School na nowojorskim Manhattanie[13].

Kariera | edytuj kod

Edukację jako aktor i tancerz kontynuował w Hofstra University & ANTA w Hempstead[14], podczas gdy od czasu do czasu zastępował brata Glenna jako Mike Bauer w operze mydlanej CBS Guiding Light (The Guiding Light, 1954-56)[15]. W 1959, jako 16-latek zadebiutował na Broadwayu – American National Theatre and Academy Theatre w roli Davida w uhonorowanej nagrodą Pulitzera sztuce Archibalda MacLeisha J.B. (1959), współczesny wersji Księgi Hioba. W pierwszych latach swojej kariery Walken występował w musicalach.

W 1966 roku, za rolę Króla Filipa II w sztuce broadwayowskiej Lew w zimie zdobył nagrodę im. Clarence’a Derwenta. W 1967 jako Jack Hunter w dramacie Tatuowana róża Tennessee Williamsa odebrał nagrodę Theatre World Award. W serialu CBS Hawaii Five-O (1969) pojawił się jako patrol United States Navy Walt Kramer. W 1970 otrzymał nagrodę specjalną Drama Desk Award za kreację Alana w Lemon Sky w Playhouse Theatre. Tytułowa postać w przedstawieniu Kid Champion przyniosła mu w 1975 nagrodę Obie.

W niezależnym filmie Moje i mojego brata (Me and My Brother, 1968) w reżyserii znanego fotografa Roberta Franka był reżyserem. W Annie Hall (1977) Woody’ego Allena zagrał Duane’a Halla, neurotycznego brata tytułowej bohaterki (Diane Keaton). W 1978 roku otrzymał Oskara za drugoplanową rolę żołnierza wyniszczonego psychicznie przez wojnę w Wietnamie w Łowcy jeleni (1978) Michaela Cimino. Na ekranie z racji swej specyficznej urody z reguły był obsadzany w rolach psychopatów, szaleńców i ludzi pozostających na marginesie życia, np. jako lokalny gangster[16], młody nauczyciel zakochany w swojej koleżance w Martwej strefie (1983) Davida Cronenberga. W 1985 wcielił się w postać głównego antagonisty agenta 007: niezwykle inteligentnego Maxa Zorina w czternastym z kolei oficjalnym filmie z cyklu o Jamesie Bondzie - Zabójczy widok u boku Rogera Moore’a.

Równie często pokazywał się na ekranie jako filmowy czarny charakter; narkotykowy boss w Królu Nowego Jorku (1990) Abla Ferrary[17], nieuczciwy biznesmen w Powrocie Batmana (1992) Tima Burtona, Vincent Coccotti w Prawdziwym romansie (1993) Tony’ego Scotta, Kapitan Koons w Pulp Fiction (1994) Quentina Tarantino, Carlo Bartolucciego w Pokerowej zagrywce (1997) czy w tytułowej roli w Jeźdźcu bez głowy (1999) też wyreżyserowanym przez Burtona[18]. Nie stronił od ról, w których jest karykaturą samego siebie, tak jak w Rzeczy, które robisz w Denver, będąc martwym (1995)[19]. W 1997 roku został uhonorowany nagrodą Susan Stein Shiva Award za dokonania aktorskie w Public Theatre Josepha Pappa. W czarnej komedii 7 psychopatów (2012) wcielił się w jednego z członków nietypowej szajki, która zajmuje się porywaniem... psów.

Stał się znany także z brawurowej sekwencji tanecznej w teledysku Fatboy Slima Weapon of choice (2000).

Życie prywatne | edytuj kod

Spotykał się z Lizą Minnelli (1963-64)[20], Natalie Wood (1981) i Susan Sarandon. W styczniu 1969 roku poślubił Georgianne Thon, reżyserkę castingu, tancerkę i asystentkę producenta[21].

Filmografia | edytuj kod

Filmy fabularne | edytuj kod

Seriale TV | edytuj kod

Gry wideo | edytuj kod

Teledyski | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Personalidade: Christopher Walken (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-01-02].
  2. Christopher Walken Actor (ang.). TVGuide.com. [dostęp 2016-02-22].
  3. Christopher Walken (ang.). Listal. [dostęp 2016-02-22].
  4. Christopher Walken/ (niem.). FILMSTARTS.de. [dostęp 2016-02-22].
  5. Overview for Christopher Walken (ang.). Turner Classic Movies. [dostęp 2016-02-22].
  6. Christopher Walken (ang.). TVRage.com. [dostęp 2016-02-22].
  7. Christopher Walken/ (ang.). TV.com. [dostęp 2016-02-22].
  8. Christopher Walken (ang.). AdoroCinema. [dostęp 2016-02-22].
  9. The Religious Affiliation of Christopher Walken (ang.). Adherents.com. [dostęp 2016-02-22].
  10. Christopher Walken/Biography by Mark Deming (ang.). AllMovie. [dostęp 2016-02-22].
  11. Christopher Walken (ang.). Starpulse.com. [dostęp 2016-02-22].
  12. Ronald Walken Genealogy (ang.). Geni. [dostęp 2016-02-22].
  13. Christopher Walken - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2016-02-22].
  14. Overview for Ronald Colman (ang.). TCM.com. [dostęp 2016-02-22].
  15. Christopher Walken (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-02-22].
  16. Christopher Walken (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2016-02-22].
  17. Christopher Walken/ (węg.). PORT.hu. [dostęp 2016-02-22].
  18. Christopher Walken/ (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-02-22].
  19. Christopher Walken (31 de Março de 1943) (port.). Filmow. [dostęp 2016-02-22].
  20. Who is Christopher Walken dating? (ang.). FamousFix. [dostęp 2016-02-22].
  21. Christopher Walken Biography (1943-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2016-02-22].
  22. Christopher Walken Quick Links (ang.). contactmusic.com. [dostęp 2016-03-04].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Christopher Walken" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy