Claudia Pechstein


Claudia Pechstein w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Claudia Pechstein (ur. 22 lutego 1972 w Berlinie) – niemiecka łyżwiarka szybka, wielokrotna medalistka olimpijska, wielokrotna medalistka mistrzostw świata oraz trzykrotna zdobywczyni Pucharu Świata. Zawodowo jest sierżantem w niemieckiej policji federalnej.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Jako juniorka | edytuj kod

Pierwszy występ na arenie międzynarodowej Claudia Pechstein zanotowała w 1988 roku, zdobywając srebrny medal w wieloboju podczas mistrzostw świata juniorów w Seulu. W zawodach tych wyprzedziła ją jedynie Emi Tanaka z Japonii. Na mistrzostwach świata juniorów w Kijowie w 1989 roku oraz rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Obihiro zajmowała w tej samej konkurencji czwartą pozycję. Walkę o podium przegrała odpowiednio z Holenderką Sandrą Zwolle, a następnie z Takako Tetsudą z Japonii.

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Pechstein w 2004 r.

W 1992 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville. W swoim jedynym starcie, biegu na 5000 m, zdobyła brązowy medal, ulegając tylko dwóm rodaczkom: Gundzie Kleemann oraz Heike Warnicke. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer na tym samym dystansie była najlepsza. Ponadto w biegu na 3000 m była trzecia, plasując się za Rosjanką Swietłaną Bażanową i reprezentującą Austrię Emese Hunyady. Igrzyska olimpijskie w Nagano w 1998 roku przyniosły jej dwa medale. Rywalizację rozpoczęła od zdobycia srebrnego medalu w biegu na 3000 m, przegrywając tylko z Gundą Niemann-Stirnemann. Pięć dni później była siódma na 1500 m, ale na dystansie 5000 m sięgnęła po złoto. W ostatnim z biegów Pechstein ustanowiła rekord świata. Najlepsze wyniki osiągnęła jednak podczas igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie zwyciężyła na dystansach 3000 i 5000 m. Czas na dłuższym z dystansów, 6:46,91 min, został pobity dopiero pięć lat później przez Czeszkę Martinę Sáblíkovą. Ostatnie olimpijskie medale wywalczyła na igrzyskach w Turynie w 2006 roku, gdzie wspólnie z Danielą Anschütz-Thoms, Anni Friesinger, Lucille Opitz i Sabine Völker zdobyła złoto w biegu drużynowym. Była tam też druga na dystansie 5000 m, rozdzielając Kanadyjki: Clarę Hughes i Cindy Klassen.

Nie wzięła udziału w igrzyskach olimpijskich w Vancouver po tym, jak w 2009 roku w jej krwi wykryto zwiększoną ilość retikulocytów. Międzynarodowa Unia Łyżwiarska (ISU) uznała, iż wskazuje to na stosowanie przez Niemkę dopingu i zawiesiła ją na 2 lata[1][2][3]. Zawodniczka zaprzeczyła jakoby miała stosować doping. Pomimo kolejnych testów w jej krwi nie znaleziono żadnych niedozwolonych substancji. Mimo to Sportowy Sąd Arbitrażowy w Lozannie w listopadzie 2009 roku podtrzymał zawieszenie[4]. Pechstein groziło wydalenie z Policji, gdyby faktycznie znaleziono przy niej zabronione środki. Postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone w sierpniu 2010 roku z powodu braku dowodów. Niemka złożyła wniosek o bezpłatny urlop, by móc trenować, jednak został on odrzucony. W rezultacie we wrześniu 2010 roku przeszła załamanie nerwowe[5]. Do sportu wróciła na początku 2011 roku.

W wieku 41 lat wystąpiła na igrzyskach w Soczi w 2014 roku, jednak nie zdobyła medalu. Jej najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w biegu na 3000 m, w którym walkę o medal przegrała z Rosjanką Olgą Graf. Na tych samych igrzyskach była piąta na dystansie 5000 m i dziewiętnasta w biegu na 1500 m. Nie brała udziału w biegu drużynowym, bowiem drużyna Niemiec nie zdołała zakwalifikować się na igrzyska. Pechstein jest pierwszą kobietą, która zdobyła medale olimpijskie na pięciu kolejnych igrzyskach (1992-2006). Z dorobkiem dziewięciu medali olimpijskich jest najbardziej utytułowanym niemieckim sportowcem pod tym względem.

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Na dystansach | edytuj kod

Wielokrotnie zdobywała medale dystansowych mistrzostw świata. Jej dorobek to 28 medali, w tym 5 złotych, 12 srebrnych i 11 brązowych, co daje jej szóste miejsce w klasyfikacji wszech czasów[6]. Jest to także rekord pod względem ilości zdobytych medali na imprezach tego cyklu. Pierwsze trofea zdobyła na mistrzostwach świata w Hamar w 1996 roku, gdzie zwyciężyła w biegu na 5000 m oraz była druga na dystansach 1500 i 3000 m. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Warszawie zdobyła jeden medal, zajmując trzecie miejsce na 5000 m. Lepsze okazały się tylko Gunda Niemann i Carla Zijlstra z Holandii. Trzy medale przywiozła też z mistrzostw świata w Calgary w 1998 roku. W biegach na 3000 i 5000 m plasowała się za Gundą Niemann-Stirnemann, a na 1500 m była trzecia za nią i Friesinger. Niemann-Stirnemann wyprzedziła ją także bezpośrednio podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Heerenveen, na dystansach 3000 i 5000 m.

Pechstein w 2008 r.

Najlepiej Pechstein zaprezentowała się na mistrzostwach świata w Nagano w 2000 roku, zwyciężając w biegach na 1500 i 3000 m, jednak na dystansie 5000 m ponownie musiała uznać wyższość Niemann-Stirnemann. Rok później, podczas mistrzostw świata w Salt Lake City nie udało się jej zwyciężyć, zdobyła jednak srebro na 5000 m i brąz na 3000 m. Kolejny tytuł mistrzowski, tym razem na 5000 m, wywalczyła na mistrzostwach w Berlinie w 2003 roku, podczas których była też druga na 3000 m. Zwycięstwo odniosła także w biegu na 3000 m na mistrzostwach w Seulu rok później. Bieg na 5000 m zakończyła na trzeciej pozycji, za Clarą Hughes i Grethą Smit z Holandii. W 2005 roku była druga na obu dystansach podczas mistrzostw świata w Inzell, ulegając Cindy Klassen na 3000 m i Anni Friesinger na dłuższym dystansie. Pierwszy medal w biegu drużynowym wywalczyła razem z Lucille Opitz i Danielą Anschütz-Thoms podczas mistrzostw świata w Salt Lake City, stając na najniższym stopniu podium. Indywidualnie zdobyła tylko jeden medal, srebrny w biegu na 5000 m, w którym przegrała tylko z Martiną Sáblíkovą. Mistrzostwa świata w Nagano w 2008 roku były pierwszymi, na których Pechstein nie zdobyła indywidualnego medalu. Zdobyła jednak brązowy medal w drużynie, razem z Opitz i Anschütz-Thoms.

Po dwuletniej przerwie spowodowanej zawieszeniem Niemka wystąpiła na dystansowych mistrzostwach świata w Inzell w 2011 roku, gdzie była trzecia w biegu drużynowym i na dystansie 5000 m. Trzecie miejsce na 5000 m zajęła także rok później, podczas mistrzostw świata w Heerenveen, plasując się za Sáblíkovą i swą rodaczką Stephanie Beckert. Ponadto brązowe medale zdobyła też w biegach na 3000 i 5000 m podczas mistrzostw świata w Soczi w 2013 roku.

W wieloboju | edytuj kod

Starty na wielobojowych mistrzostwach świata rozpoczęła od zajęcia szóstego miejsca podczas MŚ w Heerenveen w 1992 roku. Pierwszy raz na podium stanęła trzy lata później, zdobywając srebrny medal na mistrzostwach w Inzell. Rozdzieliła tam Gundę Niemann oraz Japonkę Mie Ueharę. Wynik ten powtórzyła podczas MŚ w Nagano (1997), MŚ w Heerenveen (1998), MŚ w Hamar (1999), MŚ w Budapeszcie (2001), MŚ w Göteborgu (2003), MŚ w Hamar (2004) oraz MŚ w Calgary (2006). Swoje jedyne zwycięstwo w tej konkurencji odniosła na mistrzostwach świata w Milwaukee w 2000 roku, gdzie pokonała Gundę Niemann-Stirnemann i Japonkę Maki Tabatę. Zdobywała również brązowe medale na mistrzostwach świata w Heerenveen w 2002 roku oraz rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach w Moskwie. W obu przypadkach przed nią znalazły się Anni Friesinger i Cindy Klassen.

Inne osiągnięcia | edytuj kod

Pechstein w 2013 r.

W 1996 roku Niemka zdobyła brązowy medal na mistrzostwach Europy w Heerenveen. Ustąpiła tam jedynie Gundę Niemann oraz Holenderce Annamarie Thomas. W kolejnych latach zdobyła jeszcze dziesięć medali na imprezach tego cyklu, w tym złote na ME w Helsinkach (1998), ME w Hamar (2006) i ME w Heerenveen (2009), srebrne podczas ME w Heerenveen (1999), ME w Baselga di Piné (2001), ME w Erfurcie (2002), ME w Heerenveen (2003), ME w Heerenveen (2004) i ME w Budapeszcie (2012), a także jeszcze jeden brązowy na ME w Heerenveen (2005).

Ponadto Pechstein wielokrotnie stawała na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym 27. zwycięstw indywidualnych i cztery drużynowe. Zadebiutowała 23 listopada 1991 roku w Berlinie, zajmując 21. miejsce w biegu na 1500 m. Pierwszy raz na podium stanęła osiem dni później, 1 grudnia 1991 roku w Warszawie, zajmując drugie miejsce na dystansie 3000 m. Na pierwsze pucharowe zwycięstwo musiała poczekać cztery lata, aż 9 grudnia 1995 roku w Oslo wygrała bieg na 3000 m. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonach 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005, kiedy zwyciężała w klasyfikacji 3000 m/5000 m. W klasyfikacji tej była druga w sezonach 1995/1996, 1997/1998, 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002, 2002/2003, 2005/2006, 2007/2008, 2012/2013 i 2013/2014 oraz trzecia w sezonach 2006/2007 i 2011/2012. Ponadto w sezonach 1997/1998, 1998/1999, 1999/2000, 2001/2002 i 2002/2003 była druga w klasyfikacji 1500 m, a sezon 2000/2001 zakończyła na trzeciej pozycji. W sezonie 2011/2012 zajęła również drugie miejsce w klasyfikacji startu wspólnego.

Ustanowiła łącznie sześć rekordów świata[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Eisschnelllauf: Olympiasiegerin Pechstein wegen Blutdopings gesperrt - SPIEGEL ONLINE - Nachrichten - Sport
  2. Doping-Sperre: Die Beweislage spricht gegen Claudia Pechstein - Nachrichten Sport - WELT ONLINE
  3. France24 - Speed skating: CAS reject Pechstein's bid to compete
  4. CAS Arbitral Award (ang.)
  5. Kritik an de Maizière statt Antritt zum Dienst (niem.)
  6. Tabela medalistek MŚ na dystansach na Schaats Statistieken.nl (niderl.)
  7. Speed Skating News: Skater business card of Claudia Pechstein (ang.)

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Claudia Pechstein" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy