Constantin Sandu-Aldea


Constantin Sandu-Aldea w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Constantin Sandu-Aldea właściwie Constantin C. Petrea (ur. 22 listopada 1874 r. w Tichileşti koło Braiłej, zm. 21 marca 1927 r. w Bukareszcie) – rumuński pisarz i agronom, członek-korespondent Akademii Rumuńskiej, główny w lliteraturze rumuńskiej przedstawiciel kierunku, zwanego sămănătorismem.

Pochodził z chłopskiej rodziny. Ukończył gimnazjum w Braile i szkołę rolniczą w Herăstrău (1892-1896). Studiował w Paryżu (1901-1903) i Berlinie uzyskując stopień doktora (1906). Pracował następnie w Centralnej Szkole Rolniczej koło Bukaresztu jako profesor. Zajmował się poprawą gatunków roślin.

Jego działalność literacką zapoczątkowało opublikowanie w "Viaţa românească" tłumaczenia wierszy Heinricha Heinego. Pisał poezję, tłumaczył (m.in. utwory Henryka Ibsena i Hermanna Sudermanna), jednak zasłynął przede wszystkim jako prozaik.

Współpracował z pismami "Sămănătorul", "Floare albastră", "România jună", "Apărarea naţională", "Viaţa românească", używając także pseudonimów Miron Aldea, S. Voinea, C. Răzvan.

Twórczość | edytuj kod

  • 1904 - Drum şi popas (1904, Droga i postój) – notatki z podróży
  • 1905 - În urmă plugului (1905, Za pługiem) – zbiór noweli
  • 1906 - Două neamuri (1906, Dwa rody) – powieść (dedykowana Nicolae Iordze)
  • 1908 - Pe drumul Bărăganului (1908, Na drogach Baraganu) – zbiór noweli
  • 1910 - Ape mari (1910, Głębokie wody) – zbiór noweli
  • 1920 - Călugărenii (1920) – zbiór noweli

Bibliografia | edytuj kod

  • Halina Mirska-Lasota, Mały słownik pisarzy rumuńskich, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1975, s. 1655-156.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Constantin Sandu-Aldea" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy